Prima naam, Lloyd Llewellyn. Allitereert lekker. En klinkt ook lekker. Want Lloyd maakt namelijk een Hozier/anthem achtige track als Drinking with the Devil. En we horen er ook wat americana invloeden in, zoals die van Chris Stapleton of Ray LaMontagne. Typisch zo’n liedje om niet langer over te praten, maar om gewoon op te zetten. En nog een keer.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Party of the Sun, geen onbekende op Gobsmag. Zo bespraken we eerder liedjes Acapulco en Heart Like Gold. Beide regelrechte kneiters. Daar voegen we met liefde liedje Sea Surrounds aan toe. Nog steeds dat hypnotiserende geluid, waar iemand als Israel Nash ook groot mee geworden is. En dan zijn invloeden van Neil Young nooit ver weg.
Volgende week komt de band trouwens met een nieuwe plaat, Trekker. Die wachten we met spanning af.
Down your spine, and you rise
And you hold her like it’s the last time
And her face oh it’s changed
But you love it how the mystery stays
Niks niet #newmusic. Maar veel te mooi om het nog langer in het uitpuilende postvakje te laten liggen; die stem, die bas, die drum breaks. We redden Perfume van de versnipperaar en dank ons later maar. Luister eerst even naar 209 seconden zoete deunen en zwoele mooiigheid van onze Duitse vrienden van Xul Zolar.
Hartenbrekers. Dat zijn ze. De mannen van Nature TV uit Brighton. Of, nou ja, frontman Guy breekt ons hart met zijn gebroken hart. ‘Don’t let the breezy vibes fool you!’ waarschuwt-ie. Maar dat is al te laat. She Wants To See You Cry is een love-song-gone-wrong en dat voelen we. ‘Nobody’s better than you, I know because I told you so. Repeated it until it’s true.’: dat kan niet goed gaan, natuurlijk.
José Lobo komt oorspronkelijk uit Venezuela. Groeide op in Brazilie. Woont tegenwoordig in Canada. En met liedje Room Painted Turquoise heeft hij iets gemaakt wat liefhebbers van iemand als Patrick Watson gewoon even moeten luisteren.
This song was written in the extent of a year, different parts added at different times, at different seasons both externally and internally. The song is asking to return to dreamland, longing for both a different time and a different dream, asking Morpheus (God of Dreams) to allow ones entry to that place and to that emotion once again.
In de stijl van Pokey LaFarge, JD McPherson en C.W. Stoneking brengen we je vandaag Adrian + Meredith & JD Wilkes (jawel, van The Legendary Shack Shakers). Retro, dansbaar, dat is wat we van liedje Fixer vinden. Niet te veel over lullen/schrijven, maar gewoon een paar keer luisteren!
Het was Mercury- en BRIT-award winnaar Charlie Andrew die art-pop band Zooni als eerste ontdekte. Wordt gezegd. Niet eens door hem zelf. Maakt ook niet uit. De Londenaren zijn in de openbaarheid gekomen en dat is winst voor iedereen. Luister maar eens naar het mooie A Flat; dat heeft de stemming van Pyramid Song, het hoogdravende van Grizzly Bear en de hartslag van Portishead. Dat wil je horen, toch?
Folkpop + zangeres + zanger: dan denken wij al snel aan Martha en Gary (Set the Fire to the Third Bar), Ilse en Rosemary’s Sons (Shine), maar gelukkig sinds vorig jaar ook aan Jennah en The Olympic Symphonium (Comedy). Het is dus van alle tijden wat singer/songwriter Simon D James (uit Brighton) hier brengt. The Rhyme & The Reason heeft net als die andere songs van alles precies genoeg en, vooral, niet te veel. Hartverwarmend of hartverscheurend. Kies zelf maar.