Wat is het warm hè. Geen weer om je druk te maken. Geen temperatuur voor geschreeuw. Liever kabbelen we wat rond, dobberen we wat in de zon. Op de golven van Jane’s Party bijvoorbeeld. Surfing on a Sinewave geeft rust en een koele bries. En is spannend tegelijk. Misschien komt dat omdat Leland Whitty en zijn saxophoon (van BADBADNOTGOOD) de Canadese band geholpen heeft. Misschien komt het door de hitte. Maar verfrissend is het wel.
Debuutsingles vinden we altijd leuk. Er bekruipt ons dan een gevoel van spanning. Wat gaan we horen? Nieuwe stadionact? Of een singer/songwriter die de Ziggo Dome plat ooit eens gaat plat zal spelen met enkel een gitaar? Vandaag is het de beurt aan Like Krutzke and the High Tides (uit Nashville). Niet direct een potentiële stadionband of singer/songwriter-megaster. Neemt echter niet weg dat Self Esteem een behoorlijk catchy liedje is.
Die intro heeft wel iets Arcade Fire-achtigs, gevolgd door een soort Britpopperige Radiohead-vibe. En dan die blazers die er op een gegeven moment inkomen…. Yup, Self Esteem is een prachtige debuutsingle en om het clichė er maar in te gooien: We kunnen niet wachten op meer!
We love Fred Thomas. Dat klinkt pathetisch en dat maakt ons niks uit. Luister maar eens naar Good Times Are Gone Again. Fred doet gewoon waar hij heel erg goed in is: het creëren van een subtiele crash, met dito tekst. Beetje pessimistisch, zoals altijd. Dat wel.
Bad things are happening now
Sharp days are wrapping around us
Good Times Are Gone Again komt op het nieuwe album Aftering en die verschijnt ergens in september. Meer Fred? Dit liedje is ook zo mooi.
Anderhalf jaar geleden waren we een tijdje in de ban van Febueder. We gaven liedje Chimes een 8.0 en vergeleken ze met Alt-J en Future Islands. In de tussentijd zijn de mannen gewoon verdergegaan met het releasen van fijne liedjes. Wat te denken van bijvoorbeeld Than There Were Two , van EP’tje All A Hoax dat in april is uitgekomen. Precies: wat lomer, perfect geschikt voor deze warme dagen en avonden.
Groots en meeslepend, dat is de muziek van Only Shadows. Niet gek wanneer bijvoorbeeld Arcade Fire, Editors en The Killers als inspirators genoemd worden. Niet dat je al deze bands terughoort in Cold Shoulder, maar de ambitie om in grote stadions te spelen is duidelijk aanwezig. Het zal dan ook niemand verbazen dat deze Britten de prijs voor ‘Best Live Band in de wacht sleepten bij de Unsigned Music Awards, waarmee zij o.a. Brother & Bones achter zich lieten (kent u ze nog??).
Cold Shoulder gaat verder op de stevigere weg die Only Shadows eerder met Fight Milk is ingeslagen. Het is een krachtige alt-rock song die, dankzij de heldere vocalen van Nick Ashby en het uptempo ritme, lekker fris en dansbaar blijft, zonder de echte rockvibe te verliezen. De verantwoordelijke producer heet Bruce Rintoul, een man die al eerder samenwerkte met Fatherson en Twin Atlantic.
Na vele kleine zaaltjes en supports voor grotere acts, heeft het sympathieke viertal inmiddels ook al hun eerste headline tour in eigen land erop zitten. Als ze zo doorgaan, is het slechts een kwestie van tijd voor Only Shadows ook internationaal de spotlight zal pakken.
Hadden we al gezegd dat Carl Barât fan is?
Randy Steele is lekker bezig, z’n debuutplaat Songs From The Suck werd genomineerd voor Bluegrass Album of the Year. Had ook net zo goed het Americana album van het jaar kunnen zijn, wat ons betreft. Luister maar eens naar liedje Mabbitt Springs. Hoor jij ook Tyler Childers? Fijn he?! Helaas moeten we nog even wachten op EP Moccasin Bender…
‘I … felt happy when you said you don’t need me.’ Zo begint Louis Forster van The Goon Sax zijn verhaal over liefde die op gespannen voet staat met het leven zelf. En dat heeft-ie verpakt in de twee geweldig aanstekelijke minuten die Make Time 4 Love duurt. Vrolijk haast. Met cowbell. Met blazers. Met strijkers. Maar zijn woorden zeggen heel wat anders. Die gaan over impulsen die niet begrepen worden. Over de moeite die je kunt ondervinden met jezelf.
You need someone so completely
And I’m gone, running on strange times
Zo’n ogenschijnlijk optimistisch nummer en toch vol twijfel: een beetje Girlfriend In A Coma-achtig. Hoe komt dat zo, Louis? ‘We laughed a lot, particularly when writing the part for the chorus but then the words were very earnest because there was a lot going on that I couldn’t really push aside to write about something else. ‘I’m gonna see my baby And it make me feel moody’ would probably have done the trick.’
Now it’s the night before you birthday
I tried to paint you something, it didn’t work out
I can see myself tomorrow
Telling you, something you won’t feel
Het is moeilijk soms, mensen. Het is soms moeilijk allemaal. Maar Make Time 4 Love maakt het een beetje beter. Dankzij die cowbell. Dankzij die blazers. Dankzij die strijkers. Het is twee minuten feel good op een bedje van pijn.
Na het zeer ingetogen debuut Ceasefire, brengt Only The Poets met Dead Young een bijna tegenovergestelde single uit. Vrolijk en vragend om meegezongen te worden, wordt in Dead Young het jeugdige leven bejubeld. Een onbekommerde jeugd vol liefde, maar ook luchtige dronkenschap zijn de hoofdonderwerpen van deze track.
Live zal Dead Young ongetwijfeld een hoogtepunt van de set van Only The Poets zijn. Het nummer is niet alleen makkelijk mee te zingen, maar het nodigt ook uit tot vele meezwaaiende handjes in de lucht en een glimlach op ieders gezicht.
Dead Young is pas de derde single van deze jonge Britse band, maar nu is al duidelijk dat Only The Poets een grote fanschare tegemoet kan zien. Dat de bewonderaars van deze band uit dezelfde hoek zullen komen als de liefhebbers van Coasts is niet zo gek. Only The Poets verzorgde onlangs namelijk het voorprogramma van deze band tijdens hun, veelal uitverkochte, tour door het Verenigd Koninkrijk.
