Gobsmag Posts

Komt-ie aan hoor. De langverwachte eerste langspeelplaat van de Australische band Rolling Blackouts Coastal Fever. Het magistrale nummer An Air Conditioned Man is al de derde track die je kunt beluisteren van het debuutalbum (Hope Downs). Maar deze is speciaal. Deze wil je horen. Vaker. Harder. Nog een keer. Deze wil je horen als je zonder plan in een auto stapt. Deze wil je horen omdat je van gitaren houdt. Deze wil je horen wanneer je denkt aan toen. Omdat je langs het muurtje loopt waar ‘you first kissed her against’. Hoe kun je het vergeten?

Or was it over there?
Did it ever matter in the first place?
Does she still think about it now and then?

Deze wil je horen in een zomerse nacht, op een strand. Deze wil je horen als een vergadering te lang duurt. Deze wil je horen als er langzaam een beetje paniek in je kruipt. Als je je realiseert dat je wat verloren hebt. Deze wil je horen als de bandjes van je racefiets zoeven over het asfalt van een dijk. Deze wil je horen tijdens een festival, als je in het gras ligt. Iemand kriebelt je met een grassprietje. Maar dat is ok. Het is goed zo. Je bent voor even niet die Air Conditioned Man. Je bent koel. Met alles.

[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=pK2usB-nCwc[/embedyt]

Nieuwe muziek

Net uit: Yonder, het prachtige debuutalbum van de Nederlandse singer/songwriter Sean Christopher. Wellicht heb je al eens van hem gehoord, want z’n liedje ‘A Thousand Hues’ (ook op de plaat), passeerde binnen twee maanden al 1 miljoen streams op Spotify. Het sfeervolle ‘Cherokee’ is de nieuwste single van de inmiddels in Bristol wonende muzikant.

Sean schrijft al sinds z’n veertiende muziek en na z’n studie jazz drums aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag ging hij componeren voor korte films en tv reclames. In 2014 schreef hij ‘Everything’ voor een internationale commercial en ook dat liedje ging over de 1 miljoen streams. Het gaf hem destijds het vertrouwen om een eigen plaat te maken.

Sean verloor zich daarna in het zoeken naar het juiste geluid. “Ik experimenteerde met verschillende instrumenten en effecten en zat urenlang achter mijn computer, op zoek naar het juiste geluid,” vertelt hij in de press release. Die zoektocht leverde hem wel liedjes op, maar geen plaat. Hij miste de onderlinge samenhang tussen de nummers en legde ze daarom maar terug op de plank.

Uiteindelijk waren het de flamenco-gitaren van zijn vader die hem een nieuwe impuls gaven. “Het nostalgische gevoel dat het instrument mij gaf, bepaalde uiteindelijk het geluid van dit album,” vertelt Sean. “Ik besloot mij te beperken tot de gitaar en mijn stem en liet mijn computer bewust uitstaan totdat alle nummers geschreven waren. Terug naar een pure vorm van schrijven heb ik echt als een bevrijding ervaren.”

En dus verscheen er eindelijk met Yonder een plaat, met 12 liedjes over liefde, verlies, angst en woede. Een prachtig debuut.

Nieuwe muziek

Blake Tallent, frontman van de uit Nashville afkomstige indie folkpop band God Bless Relative, heeft een moeilijk jaar achter de rug. Ervaringen die hij verwerkte in de tweede plaat van z’n band. You Will Receive Favour | I Will Return verschijnt 15 juni en eerste single ‘Soggy Humans’ doet ons al goed de oren spitsen.

Openhartig vertelt Tallent over dat moeilijke jaar, 2017. Op een gegeven moment kwam hij bijna de deur niet meer uit:

“Anxiety ridden, it was hard to often leave the house in fear of some tragedy happening in the grocery store or coffee shop, causing me to stay inside away from the world and feeling helpless like there was nothing I could do to help or make a positive difference.”

Maar gelukkig was daar de band, altijd de band. Samen gingen ze met deze gevoelens aan de slag om er met prachtige liedjes aan de andere kant van de tunnel uit te komen. De plaat werd live opgenomen in Chicago en direct naar tape geschreven. Over gevoel gesproken.

Nieuwe muziek

Bijna 2 jaar geleden schreven we over The Dead Tongues. ‘Wildflower Perfume’ klonk wat ons betreft als een mooie mix tussen The Deep Dark Woods en Ryley Walker en vonden we op de briljante plaat Montana. Ook leuk om te weten: Ryan Gustafson, man achter The Dead Tongues, speelt gitaar in de tourband van Hiss Golden Messenger. Interessante kerel trouwens, die Gustafson. Hij woonde ooit in een verbouwde schoolbus, met het idee om door heel Amerika te reizen. Goed plan, maar hij kwam al gauw zonder benzinegeld te zitten. Momenteel woont hij in de bossen van Asheville, in een camper.

Afijn, afgelopen vrijdag verscheen een nieuwe plaat: Unsung Passage. Daarop onder andere het prachtige liedje Pale November Dew.


 

Nieuwe muziek

Country / americana is hot. Een naam die we niet altijd tegenkomen in de lijstjes en op festivals is die van Jeffrey Foucault. Jeffrey loopt al een tijdje mee en heeft aardig wat platen op zijn naam staan. De meest recente, Salt as Wolves uit 2015, is een pareltje, wat ons betreft. Past prima in het tijdje met mannen als Jason Isbell.

De afgelopen tijd heeft Jeffrey met veel bevriende muzikanten in de studio gezeten om de opvolger genaamd Blood Brothers op te nemen. Op 22 juni is het zover, maar eerst is het tijd voor een single: War On The Radio.
En als je snel bent kun je zijn Pledge Campagne nog steunen, o.a. in ruil voor handgeschreven lyrics (inclusief koffievlekken) of een gesigneerde test-persing. Of je wacht op de Spotify release natuurlijk, vinden we ook prima.

Nieuwe muziek

Hier op de redactie gaat er altijd een belletje rinkelen als een biografietje zegt ‘acteur’ of ‘actrice’. En toen zagen we ook nog een foto van Dan Sultan (heel populair in thuisland Australië) met op de achtergrond te grote, onnatuurlijk oranje vlammen en toen wisten we het zo zeker niet meer. Maar we luisterden toch. En we hoorden een gloeiend duet. Zoals dat duet tussen Martha Wainwright en Gary Lightbody. Of tussen Ilse de Lange en Martijn Hagens (zoek die maar eens op). We hoorden namelijk een nieuwe versie van Dan’s prijsnummer Killer. Hij zong het met Georgia Maq van Camp Cope en het is verdraaid goed.

Dan Sultan dacht namelijk; ik doe dat album Killer van mij gewoon nog eens, maar nu met anderen en dan krijg ik wat andere versies en die pleur ik op een EP. Aldus geschiedde. Hij nodigde een nieuwe, goede Australische muzikanten uit in de studio en ze gingen aan de slag. Little did he know dat het titelnummer (en het origineel is al gruwelijk acceptabel) nog beter zou worden met medewerking van Camp Cope en Dave Le’aupepe van Gang of Youths. Maar dat werd het dus wel. Krachtiger. Sterker. Nog beter passend bij de enigszins agressieve tekst die Dan ooit schreef.

I’m just a killer for your love
For the thrill of it I’ll take your heart away

Bassiste Kelly, van Camp Cope, zei later; ‘We approached it as if it were one of our songs. (…) We didn’t have to force anything to make it feel like a song we could all be proud of.’ En dat hoor je.

Nieuwe muziek

Uit het Canadese Hamilton (Otario) komt Basement Revolver, een sterk opkomende indie rockband die, volgens eigen zeggen, “slow-burning, introspective tunes” schrijven. Na twee goed ontvangen EP’tjes, volgt het debuutalbum in augustus uit. Single Baby galmt al heerlijk.

Drijvende kracht achter Basement Revolver, dat een contract tekende bij het fijne label Memphis Industries, is frontvrouw Chrisy Hurn. In haar liedjes zoekt ze het verhaal op, vaak puttend uit eigen ervaring.

Zo schreef Chrissy ‘Baby’ op een moment in haar leven dat ze weliswaar heel erg blij was met haar partner en de dingen die gebeurden, maar dat ze toch werd overvallen door ontevredenheid en droefenis. Per e-mail ging ze er dieper op in:

“It’s about feeling confused about what I want in life, and how that affects other people. It is about crying a lot and feeling like I was burdening my partner with those questions. It is also about my tendency to retreat when things get too overwhelming, to spend all day and night in my bed and watching Netflix and eating Doritos.
(…)
So yeah, the chorus on this one pretty much states clearly how I was feeling – “Baby I’m so sorry, I’m trying my best to figure this out, I swear that I’m so happy, this crying won’t fix what’s already broken and dead, just give me some time”.

Eerlijkheid waar je niet omheen kan. Zeker niet in zo’n goed liedje als ‘Baby’.

Nieuwe muziek

Het is altijd fijn om geprezen te worden. En dat is Michael McDermott niet vreemd. Niemand minder dan Stephen King is groot fan en riep ooit:

“Michael McDermott’s music, like Springsteen’s and Van Morrison’s, helped me to find a part of myself that wasn’t lost, as I had feared, but only misplaced. That’s why we love the ones who are really good at it, I think: because they give us back ourselves, all dusted and shined up, and they do it with a smile… Michael McDermott is one of the best songwriters in the world and possibly the greatest undiscovered rock n roll talent of the last 20 years.”

Probeer dan nog maar eens op beide benen te blijven staan. Dat lukte (al leeft hij een turbulent leven, als we het internet mogen geloven). Anyway, na het prachtige Willow Springs (2016) is hij nu terug met Out From Under. Liedjes recht uit het hart en perfect voor liefhebbers van bands als Dawes, Delta Spirit en Deer Tick. Luister maar eens naar de titeltrack:

Nieuwe muziek