Gobsmag Posts

Een jaar geleden schreven we behoorlijk enthousiast over liedje ‘Edge Of Town’ van het Australische Middle Kids. Die band ging meteen op de “in de gaten blijven houden”-lijst en zie hier, er is nieuws: in mei 2018 wordt dan eindelijk een debuutalbum gedropt: Lost Friends. Als voorproefje krijgen we nu al nieuwe single ‘Mistake‘.

Met de support zit het wel goed. Na een succesvol EP’tje en voorprogramma’s bij Ryan Adams en Cold War Kids, stond platenmaatschappij Domino op de stoep. Dat belooft wat voor het debuutalbum, zeker als we in een persbericht lezen dat Lost Friends wonderschoon is en tegelijkertijd “a strange brew of skittering tempos, melodies that suddenly shift from major to minor chords, and rhythmic interludes that set the band apart from its peers”.

Afijn, goed in de gaten houden dus.

Nieuwe muziek

Damned if you Do, van The Boy Jones is een liedje over dingen die je vader je vroeger niet vertelde. It’s hard to be happy, it’s hard to face change. En zo kunnen we nog een tijdje doorgaan. Levenslessen, maar ook gewoon een erg mooi liedje. Met vocals die in de hoek van Langhorne Slim en The Tallest Man zitten.

The Boy Jones will possibly make you cry, quit your job, and reconsider the meaning of life, all within an acoustic concert setting. En zo is het!

 

Nieuwe muziek

Soms hoeven dingen niet ingewikkeld te zijn om mooi te zijn. Een prima voorbeeld daarvan is liedje It’s Raining Inside, van New Yorkers The Racer. Gebaseerd op 2 piano-akkoorden is het verre van complex, maar man, we blijven het maar draaien. Misschien vanwege de early Coldplay-vibe, de symfonische sound of de invloeden van Radiohead en My Morning Jacket. Of misschien wel het feit dat The Racer alles helemaal zelf doet. Geen label, in ieder geval. En dat leidde toch al tot drie albums, SXSW en verschillende syncs in tv-shows.


Nieuwe muziek

Hinds, ons favoriete ramnmelbandje uit Spanje, komt in april met een nieuw album: I Don’t Run. Eerste single is het vertrouwd voelende New For You.

I Don’t Run is opvolger van het succesvolle debuut Leave Me Alone. En waar die plaat vol staat met “party anthems”, gaat het nieuwe album meer over de “struggles” in het leven. Noem het persoonlijke groei. “We loved making this album,” zegt gitariste / co-zangeres Ana Perrote. “We knew what we wanted and we have what we wanted. This is a new start for us and we’re fucking ready.”

Nieuwe muziek

Het Britse Get Cape. Wear Cape. Fly vliegt al een tijdje mee. Met Young Adult verscheen eind vorige week een gloednieuwe plaat.

Dat album verraste ons. Niet alleen vanwege het feit dat we vergeten waren dat GCWCF nog bestaat, maar ook vanwege de prima liedjes. Zeker geen kandidaat voor “best of 2018”, maar we hebben -laten we het voorzichtig zeggen- de laatste jaren weleens slechtere liedjes van hem gehoord. Wat meteen opvalt: de folktronic is ingeruild voor een meer traditionele singer/songwritergeluid. Nieuwe tracks als ‘What Haves’ en ‘DNA’ liggen prima in het gehoor.


(Nog even over vroeger. Als je nou nooit van Get Cape. Wear Cape. Fly heb gehoord, pak dan even z’n debuut erbij: The Chronicles of a Bohemian Teenager. Een plaat die hij nooit meer zal maken. En een plaat die waarschijnlijk ook meer in die tijd (2006) past dan in de huidige. Een jonge singer/songwriter met veel te zeggen. Soms met heel veel woorden (de titeltrack bijvoorbeeld), soms samen met een tijdgenootje (Better Things, met Kate Nash). Melodieus, beetje electronica, paar blazertjes: kapot gedraaid in die tijd.)

Nieuwe muziek

Vast niet, om alvast antwoord te geven op de vraag. Wat dan wel? Bovenal in Djakarta een spannende indie-act uit Frankrijk. Juist, dat zien we niet supervaak. Toegegeven, de roots liggen ook voor een deel in Australie, maar toch. Hoe het klinkt? Ogen dicht en laat je meeslepen. Door Paranoid bijvoorbeeld. Invloeden van Alt-J, Radiohead en Grizzly Bear zijn niet alleen aanwezig in de bio, ook in het liedje (dat overigens staat op Djakarta EP).


Nieuwe muziek

Je herkent het vast wel. Sommige liedjes grijpen je sneller dan anderen. Een groeiplaat, zo noemt Harm het weleens. Mines Falls valt met liedje In The Rain echter in de categorie liedjes die ons meteen beet heeft. Piano, klein beetje electronics en vooral die stem. Man o man. Doet ons een beetje denken aan RHODES.

Mines Falls bestaat uit broertjes Carson en Erik Lund. Ze opereren vanuit LA en de FB teller staat op 81 likes. Juist, je bent er op tijd bij! Wij voorspellen zomaar dat deze teller in 2018 nog wat gaat oplopen. Een album is er overigens nog niet, maar naast liedje In The RainMy New House vindt Spotify ook . Minstens net zo mooi, als je het ons vraagt.


Nieuwe muziek

Potjandorie, Mat Cothran. Wat doe je ons aan? Want het allerlaatste album als Coma Cinema bevat het beste, maar ook het zwaarste wat dit melancholische wonderkind ooit schreef. Neem Thunder; er gebeurt niet echt veel, maar het komt keizacht binnen. Het komt door de tekst misschien. Het komt door zijn stem misschien. Het komt door de ogenschijnlijke simpelheid van mooie tonen misschien.

If it’s over
Let’s go our separate ways

Het album Loss Memory, met daarop dit kleine, fragiele nummer, verscheen afgelopen december. Maar Thunder kwam deze week op de redactie weer in rotatie door een nog kleinere, nog fragielere versie die Mat opnam voor Boxfish Sessions. Daar moest wel over geschreven worden. Welke versie mooier is? Weten we niet. Boeit ons ook niet. Luister ze vooral allebei.

When the thunder
Calls to me, then I’ll come over

Thunder gaat over afscheid. Van iemand waar je van houdt of van iemand die je niet wilt zijn. En Mat klinkt dan als een dierbare vriend op een moeilijk moment. Verdrietig en verward. Maar niet bang. Niet echt. Nou ja, een beetje misschien. Maar jij bent er. Jij luistert. En dat is al genoeg.


Nieuwe muziek