Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

The Giant Peach begint opnieuw (7.9)
Gepubliceerd 10/05/2018 door

The Giant Peach begint opnieuw (7.9)

Uit het Amerikaanse stadje Middlebury (Vermont) komt het het indie art-rockgeluid van The Giant Peach. Eind april verscheen hun eerste plaat: Pulling Teeth.

Met bandleden die qua muzikale scholing uit verschillende genre’s komen (folk, blues en jazz), vonden ze elkaar bij The Giant Peach vooral als liefhebbers van verhalende liedjes over, zoals ze zelf zeggen, “stubborn love, mistakes, and repeated carelessness with a cutting honesty and an unexpected joy”. Geen wereldschokkend of vernieuwende invalshoeken dus, maar het levert wel prima liedjes op, zoals het explosieve ‘Over Again‘, het intieme ‘Used‘ en het prachtige ‘Giving Up‘.

“It’s a collection of songs that I wrote over the course of my first relationship and at its end,” vertelt frontman Harrison Wood Hisang over het album. “There’s a lot of doubt in these songs — questioning your past wants and actions, questioning your beliefs as your overturn them one by one by letting people down and being let down, and ultimately questioning the kind of person that you are.”

Mooi.


Nieuwe muziek

Car Seat Headrest Snow Patrol The Giant Peach

Gepubliceerd 09/05/2018 door

Luister naar Tell Me I’m Wrong van Pelicat

Nieuwe muziek

Gepubliceerd 09/05/2018 door

Luister naar A Better Man van Daniel Dorman

Het is geen geheim dat we fan zijn van mannen als Noah Gundersen en David Ramirez. En dat is een understatement. Geen nieuw werk van deze mannen, maar we kunnen Daniel Dorman aan dit rijtje toevoegen. Moeiteloos. Het wachten is nu even op juni, nog een paar weekjes en dan verschijnt met Contribution de debuut EP van Daniel.

Nieuwe muziek

Een olifant in de kamer van The Mosaics? (7.9)
Gepubliceerd 09/05/2018 door

Een olifant in de kamer van The Mosaics? (7.9)

The Mosaics is een psychedelic rock formatie uit LA. En bij de eerste tunes van Elephant Song weet je dat dit niet gelogen is. Ze omschrijven het zelf als
“one part acid trip, another part paranoia”.

Vinden we eigenlijk wel een toepasselijke omschrijving. En als je namen wil horen: The Doors meets Temples meets Allah Las? Of weet je, maak er zelf iets van. Je hebt in ieder geval nog tot ergens deze maand, dan droppen ze namelijk hun debuut EP.

Nieuwe muziek

Allah-Las Temples The Doors The Mosaics

Gepubliceerd 08/05/2018 door

Maak kennis met Steven Dunn

Steven Dunn bracht op 1 mei van dit jaar met God een prachtige EP uit. 5 nummers, waarvan Til Rocks Cry Out misschien wel onze favoriet is. Klein, akoestisch, breekbaar.  De EP is trouwens onderdeel van een 4-luik. Zoals Johnny Cash ooit zei: “all music stems from our experience with faith, love and death.” En dus zal Steven na God, ook nog Love and Death uitbrengen. Wij hebben er zin in!

Nieuwe muziek

Nap Eyes heeft elke keer dat gevoel (7.8)
Gepubliceerd 08/05/2018 door

Nap Eyes heeft elke keer dat gevoel (7.8)

Een paar maandjes is I’m Bad Now nu uit, het nieuwe album van het Nap Eyes. Een fijn plaatje weer, van misschien wel de beste band van het schiereiland Nova Scotia, durven wij wel te stemmen. Hun bio’tje is te mooi om niet uit te knippen en plakken:

“Nap Eyes makes crooked, literate guitar pop refracted through the gray Nova Scotian rain. Their songs are equal parts shambling and sophisticated, with one eye on the dirt and one trained on the starry firmament, inhabiting a skewed world where odes to NASA, brain protein aggregation, and the Earth’s magnetic field coexist easily with lyrics about insomnia, self-reproach, and drinking too much.”

Ja, lees dat nog maar een keertje. Afijn, het Lou Reed-eque ‘Everytime The Feeling’ is de opener van de nieuwe plaat en meteen een hoogtepuntje. Je kunt heel uitgebreid en literair lullen over deze plaat, maar misschien moet je ‘m gewoon eens een rondje geven. Doen wij ook.

Bekijk deze video op YouTube.

Nieuwe muziek

Car Seat Headrest Jonathan Richman Lou Reed Nap Eyes

Met Baerd naar Kreta (8.1)
Gepubliceerd 07/05/2018 door

Met Baerd naar Kreta (8.1)

Baerd is een band uit Boston en schreef een liedje over Kreta (Crete). Oh, en dat namen ze op in Hope, Idaho. In 2018 zag het album Progress al het levenslicht, maar daar vinden we dit liedje niet op. Dat wordt een nieuwe plaat, Kreta. En er is eigenlijk maar 1 naam die ons te binnen schiet: Patrick Watson.

En als je even tijd en zin hebt raden we je aan je in de lyrics te verdiepen. Het is geen liefdesverhaal:

Proffering a tectonic, ever-building incursion into tangled introspection in its self-contained pursuit of esotericism. Written largely while camping in South Dakota, “Crete” – based conceptually off the Greek myth of King Minos and the labyrinth in which he hid his shame – sees singer/songwriter Isaiah Beard discussing his penchant for rationalizing the irrational: hiding complex emotions during stressful situations using walls of outward intellectualism.

Nu jij weer.

Nieuwe muziek

Baerd Patrick Watson

Gepubliceerd 06/05/2018 door

Maak kennis met Ghost Of Belle Starr


We hebben een verzoek. Of je kennis wil maken met Ghost of Belle Starr. 6 man uit Aarhus, Denemarken. Vorige week brachten ze met Forgiveness Flows hun debuutplaat uit, in eigen beheer. Daarop vinden we onder andere We Return To Places We Have Never Seen. Doet ons best wel denken aan My Morning Jacket / Jim James. En man, that’s a good thing!

Nieuwe muziek