Het uit Brooklyn afkomstige Emanuel And The Fear is zo’n band die je altijd in de gaten moet blijven houden. Sinds hun debuut uit 2009 strooien ze met mooie liedjes met een sound die ze zelf omschrijven als a rocky, psychedelic, folky mess with strings and analog synths and stuff. 23 september verschijnt een nieuw album: Primitive Smile. En zo’n glimlach hebben wij ook, al luisterend naar geweldig voorproefje I Believe.
Als we de perspromoter mogen geloven (en laten we dat eens doen) zit Primitive Smile, ten opzichte van de eerdere twee platen, in meer traditionele hoek van de popmuziek. Oftewel, Emanuel and the Fear houdt zich op het nieuwe werk voor de verandering eens vast de aan bekende structuur van couplet, refrein en brug. En, zo lezen we, “dit heeft geresulteerd in een homogene mix van fraaie pop songs.” Niks mis mee.
Inspiratie voor de nieuwe plaat haalde de band uit een quote van componist en dirgent Igor Stravinsky:
“My freedom thus consists in my moving about within the narrow frame that I have assigned to myself for each one of my undertakings. I shall go even further: my freedom will be so much the greater and more meaningful the more narrowly I limit my field of action and the more I surround myself with obstacles. Whatever diminishes constraint diminishes strength. The more constraints one imposes, the more one frees oneself of the claims that shackle the spirit.”
Die woorden waren de basis voor de spelregels in het maakproces: het moet simpel en verfijnd zijn, en elke noot en elke drumbeat moet een doel hebben.
Experiment geslaagd.
