Waarom? Omdat liedje Same Old Sorry Lesson een heerlijke americana/country-track is. Een liedje dat absoluut in de smaak gaat vallen bij liefhebbers van bijvoorbeeld Sturgill Simpson of Doug Seegers. En niet alleen de vibe ademt country, Andrew Yearick (Wild Earp) schrijft zijn liedjes namelijk met name over een man die veel te veel tijd doorbrengt in het bos, op de prairie of in de bergen, woestijn of bar. Classic songwriting!
Ruim vier jaar geleden stonden de Rotterdammers van St. Solaire al op Gobsmag, met hun prachtige debuutsingle Morning Sun. Er is een boel gebeurd in de tussentijd (Grote Prijs van Rotterdam gewonnen, shows in TivoliVredenburg, Doornroosje en Paradiso, optredens op festivals als Where The Wild Things Are en Motel Mozaïque), maar een debuutalbum bleef nog altijd uit.
Op dat vlak hebben we vandaag goed nieuws: dit jaar zal dat langverwachte debuutalbum dan eindelijke verschijnen. Afgaande op gloednieuwe single Where Do We Go From Here weten we wat we kunnen verwachten: intieme songs, gewikkeld in een warme deken van alternatieve rock en bruisende indie pop. Op hun Facebookpagina legt de band uit waar het liedje over gaat:
Over situaties
waar je geen grip op krijgt
waarin je je teveel laat leiden door angst
waardoor je geen uitweg meer ziet en stagneert.
Over situaties
die daadkracht vereisen
waarin je altijd open moet blijven staan voor verandering
Over situaties
Die uiteindelijk goed komen.
Voor fans van bands als (de vroege) Coldplay en Elbow niet te missen.
Met het lichte en euforische One Day heeft de Zweedse droompopband ViVii een vierde voorproefje gegeven van hun in het voorjaar uitkomende nieuwe album. Eerder verschenen al prima singles Summer of 99, Rendezvous en Fool Alone.
Het trio ViVii bestaat uit vocalisten en multi-instrumentalisten Emil en Caroline Jonsson, en multi-instrumentalist en producer Anders Eckeborn. Hun titeloze debuutalbum uit 2019 is inmiddels al meer dan 14 miljoen keer gestreamd.
Met de release van single en bijbehorende geanimeerde videoclip van Only Time Can Help Us is de derde EP van Daniel Docherty afgelopen vrijdag gecomplementeerd. Met z’n geweldige gitaarskills en dijk van een stem staat de Schotse singer/songwriter al een lange tijd op onze radar.
De overige drie liedjes op de uiterst sfeervolle EP (Something Beautiful, I Don’t Want To Grow Up en prijsnummer Broken Bird) zijn vorig jaar al verspreid verschenen. Man achter de knoppen was Ian Grimble, die eerder facturen mocht sturen naar bands als Bears Den, Daughter en Mumford & Sons. En dat is goed gezelschap, naar wij dachten.
Kleine liedjes zijn soms het grootst. Donkere liedjes met sprankjes hoop zijn soms het mooist. Dog Has It’s Day van TOLEDO (Daniel Alvarez en Jordan Dunn-Pilz uit New York) gaat over de stilte na de chaos, waarin je probeert te achterhalen wat er precies is gebeurd voordat je vervalt in lusteloze eenzaamheid.
I just called to say I can’t
Stand losing out on you
Wrap my head around a plan
Count down the things I lose
Angel Moth is het project van singer-songwriter en multi-instrumentalist Tashi. Die eigenlijk weer Alexander Gabriel heet. Ben je er nog? Wat we je in ieder geval willen meegeven is liedje Old Hotel. Dat is namelijk een prachtig stukje kunst, met dito video. Het heeft bijna iets jazz-achtigs.
The name Angel Moth represents the aspects of the Divine inherent in all things and the more subtle beauty found in the misunderstood aspects of the mundane. Angel Moth is a flavor that is both new and ancient and seeks to synchronize the mystical, mysterious and the relatable of human nature. From emotional to abstract, fairytale to personal narrative; poetic ballads to daring explosions of metaphor, Angle Moth is about weaving the unhinged irony of existing in a multidimensional world.
St. Terrible, dat klinkt niet bemoedigend. En eerlijk is eerlijk, mini-epos An Endless Fiction is ook geen luchtig liefdesliedje. Maar wel enorm lekker. Die opbouw, die emotie. We raden liefhebbers van Elbow, Brother & Bones en Kaleo aan zeker even een paar minuten vrij te maken. Nou ja, even. het liedje duurt zo’n 11 minuten en is in Spotify zelfs onderverdeeld in vier delen: FEAR, GONE, HARM en TEETH. Maar de verhalende video (en de prachtige muziek!) slepen je er vast doorheen.
“An Endless Fiction is a short music film. The film is a dark, psychedelic journey that shows the often unseen experiences of those struggling with mental health and trauma, all the while using its imagery and music to walk the line between terror and beauty.”
Een gedachte, tijdens de eerste luisterbeurt, zo rond 2 minuut en 22 secondes, wanneer het killer refrein voor de derde keer wordt ingezet, maar nu met nóg iets meer power: Wow, dit is echt heel goed. En dan hebben we het over het liedje Wrapped In Blue, de titeltrack van de 11 februari 2021 verschijnende nieuwe EP van Talkboy.
We zijn niet de enige blog die enthousiast is over de hoorbaar door Los Campesinos, The Joy Formidable en enigszins Arcade Fire beïnvloedde gitaarband uit Leeds. Een kleine greep in de knipselmap geven ons de volgende quotes, voornamelijk over de vorig jaar al uitgebrachte liedjes Sky is Falling, Stupid Luck en Feel Again:
“An exciting new indie proposition, placing jangling melodies alongside joyful harmonies to beautifully playful effect.”
– The Line Of Best Fit
“A woozy guitar pop ear-worm.”
– Clash
“Talkboy are riding a wave of adulation at the moment… it’s time to start believing the hype.”
– Gigwise
Liedje Wrapped In Blue gaat volgens gitarist Tim Malkin (een van de zes (!) leden) over ‘coming to the realisation there is so much more to get excited about than this blue exterior you’ve been looking at for ages; you just have to be selfless enough to take some time to look closer at stuff other than yourself.’ Om vervolgens af te sluiten met een soort van moraal: ‘Keep the people you care about as close as you can, they’re your ticket out of whatever it is.’
Afijn, zin in die hype, Topliedje.
