Een debuutalbum; dat leek Gareth en Kyle wel wat. Maar ja, hoe betaal je dat als tweemanselectrobluespopband uit Edinburgh? Het plan bleek echter even simpel als geniaal. Posable Action Figures bracht een ‘album fund raising ep’ uit: Laura. Met daarop: Laura. Of: Laura? Hoe dan ook; dat debuutalbum gaat er komen. Mooi man.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
Vier na het einde van The Maccabees komt zanger Orlando Weeks op 12 juni met een soloplaat: A Quickening. Na Safe In Sound en Blood Suger, verscheen afgelopen week met Milk Breath het derde prachtige voorproefje. Bij de buren van NME lezen we dat Weeks onlangs voor het eerst vader is geworden en dat die bijzondere gebeurtenis centraal staat bij z’n eigen worp:
“The whole record is about the anticipation of him and our experience, apart from ‘Milk Breath’, which is obviously about after he was born. But that time was long and short. It went in the blink of an eye but in the moment it felt stretched.”
Volgens ons hebben we een primeur, een artiest uit Argentinië op Gobsmag. Die eer gaat, volkomen terecht, naar Matu. Met liedje The Days Don’t Come Back. Een heerlijk laid-back singer-songwriter liedje. Vance Joy meets Damien Rice en Jack Johnson, dachten we. Wil je meer horen? Even geduld, want dit is pas het eerste liedje van Matu. We houden je op de hoogte!
Ethiek is nooit ver weg bij de Dortmunder band Drens. Weg met fascisme! Rot op met extreem rechts! Ook in I Can Barely See wordt met oprechte verbazing gezongen over verderfelijke wereldbeelden. ‘I’ve got no words for your agenda. Cuts my throat, I can barely breathe.’ En dat leggen ze dan op een bedje van garage-surf-rock met een welhaast psychedelisch ritme. Niet dat de boodschap dat nodig heeft; maar het maakt het er wel lekkerder op.
Klaar voor een rijtje mooien namen? Liefhebbers van Bon Iver, Ben Howard, Sufjan Stevens en Blaze of Feather moeten even extra opletten. Althans, je moet niets, maar we raden je aan liedje This Bloom van R.D. Thomas eens te beluisteren. Daar ga je geen spijt van krijgen!
Wacht even, Noah Reid komt uit Canada. Maar zijn liedje American Roads vonden we meer dan de moeite van het delen waard. Het doet ons namelijk denken aan een mix tussen Leif Vollebekk en The War on Drugs. Juist, niet de minste namen!
Het liedje is een ode aan, jawel roadtrippen in America. Dat deed Noah vele malen, alleen, met vrienden en met geliefden. Tijdens deze trips groeide, vanzelfsprekend, zijn liefde voor muziek. En nu is hij een gevestigde naam in de Canadese muziekindustrie (en ver daarbuiten). Luister naar liedje American Roads en je snapt waarom.
De Canadese componist, violist, toetsenist en vocalist (of zanger, maar ik was zo lekker bezig met -isten) Owen Pallett kwam vorige week ineens op de proppen met een gloednieuw album, z’n eerste sinds 2014: Island. Deze wonderschone plaat, opgenomen in de Abbey Road Studio’s met het London Contemporary Orchestra, staat vol met adembenemende orkestraties, melancholische liedjes, onheilspellende melodieën en verrassende zijweggetjes. Bewijsmateriaal vindt u in The National-achtige single ‘A Bloody Morning‘, dat eveneens een fascinerende videoclip heeft gekregen. Wauw.
Owen Pallett bracht tot 2010 werk uit onder de naam Final Fantasy, werkt veel samen met orkesten, werd genomineerd voor een Oscar in de categorie Best Original Score (voor de film Her, 2013) en leverde (vooral vioolpartijen) aan zoveel bands dat jouw favoriete er waarschijnlijk wel tussen zit (The National, Arcade Fire, REM, Snow Patrol, Great Lake Swimmers, Beiruit, Holy Fuck, Stars, The Last Shadow Puppets, Pet Shop Boys, Duran Duran, Taylor Swift, Franz Ferdinand, Frank Ocean – genoeg nu!)
En dan met name om even te luisteren naar liedje Turnaround. Daniel (afkomstig uit Melbourne) maakt namelijk een prachtig, klein liedje. Elliott Smith meets Tobias Jesso Jr? Hij vertelt over het liedje:
“Turnaround is about giving yourself time to pause and process things after life deals you a heavy blow and having the strength to get up and keep going. More specifically it touches on divorce and the moment I found out my parents were separating. My dad continued to live in our old family house by himself for a couple of years after my mum moved out, and I remember the sadness, helplessness and guilt I felt whenever I went back to my hometown to visit him and he wasn’t coping.”