Americana, soulful en een gypsy-folk vibe. Zo omschrijft Sam Carlson zijn muziek. Zijn wij het helemaal mee eens. En een prima dosis country erin. Wat je dan krijgt is Time Moves Fast. Een catchy klein liedje van 2 minuut 40. Liefhebbers van Sturgill Simpson, Cale Tyson en meer van dat soort muzikanten moeten dit zeker even checken.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
We hebben je in het verleden al kennis laten maken met Mt. Joy. Daarom schakelen we meteen over naar het liedje, Every Holiday. Een, jawel, kerstliedje. Niet meteen wegzappen, want als je houdt van muziek als Anthony D’Amato, Boy & Bear, Grizzly Bear etc, dan zit je hier zeker goed.
“Every holiday is a song I wrote in my garage the day after Christmas. I was just feeling the weight of a failing relationship and what feels like a society that’s caving in on itself. The holidays just juxtapose sadness in a beautiful way. There’s a blue feeling that comes with the holidays; the recognition of loss, unspoken competition/familial pressure, and just the frozen gray landscape of a Philly winter. There’s plenty of joy, but I just was feeling a heaviness in my life and music has always been the outlet for that.”
Jackson Dyer (Australier woonachtig in Berlijn) is al even lekker bezig. Nieuwste liedje the Font is daar geen uitzondering op. Hozier / Tom The Lion achtige sfeervolle pacht. 2,18 volle minuten. Je vindt het liedje trouwens op Inlet, de debuutplaat die morgen verschijnt. Wij gaan hem zeker even draaien. En waarschijnlijk meer dan dat.
“In the tropical North of Australia, around where my brother lives, there are an abundance of beautiful waterfalls that you can trek up to. I wrote ‘The Font’ after one particularly beautiful bush walk that cut through dense jungle and finished at the feet of a gushing waterfall. Personally, I find nature to be very calming and spiritual, and in ‘The Font’, I lyrically compare swimming in the fresh water to being baptised in a natural “baptismal font”. Without formal religion in my life, I find a lot of meaning in the wonder of nature and I wrote this song almost as a gospel hymn, dedicated to unrivaled beauty of the Natural World.” – Jackson Dyer
6422 keer, zo vaak hebben we liedje 6422 van Oscar Thorburn inmiddels afgespeeld. Heerlijke soulvolle kneiter van deze beste man uit Australië. En zoals dat wel vaker gaat, gaat dit liedje over de liefde. Oscar was aan het daten. Maar ze kregen ruzie en van het een op het andere manier liet ze niets meer van zich horen. Oscar realiseerde zich dat dit 6 dagen, 4 uur en 22 minuten was geleden, en schreef dit liedje.
Dat eerste album van het Liverpoolse All We Are, uit 2015 al weer, dat was er wel eentje, hoor. Enthousiast waren we, bijvoorbeeld over topliedje Keep Me Alive. Over de plaat erna (Sunny Hills, 2017) hoorde je ons dan weer helemaal niet. Tja.
Hoe dan ook, anno 2019 zijn wij er nog en is All We Are er ook nog. Zo verscheen dit jaar al het Talking Headserige Heart Attack (met Franz Ferdinand frontman Alex Kapranos) en recenter het eveneens #newmusic playlist waardige en funky zijnde (dat gitaartje!) L Is For Lose. Op de website van platenmaaschappij Domino vertelt de band over het liedje:
“L Is For Lose’ is a psychosexual, off kilter tune that is an ode to that weird dance, the push and pull, that a sexual relationship moves to. So close your eyes, get into that rhythm and feel that heat.”
Helemaal prima. Volgend jaar verschijnt het nieuwe album van All We Are en dat gaan we eens goed in de gaten houden.
Dat verwacht je niet uit Nashville; een kraut-disco-post-punk meesterwerkje dat doet denken aan fijne dingen van Parquet Courts. Of de wedergeboorte van Devo. Kortom, een lekkere dosis dwarsheid in het schemergebied tussen pop en experiment. En daar zijn best veel bands groot mee geworden. Die kant lijkt ook Faux Ferocious ook op te gaan (check Good Times Ahead ook eens); getekend bij het label van Danger Mouse en hulp van Black Key Patrick Carney. Maar voor de rest leggen we er No Pressure op, hoor.
Als Sir Elton je liedjes draait op Beats 1, het radiostation van Apple, dan doe je vast iets goed. Als je ze live mag spelen op The Great Escape, Metropolis en Indiestad, dan doe je vast iets heel goed. En als Noisey, The Guardian en BBC over je praten, dan doe je vast iets geweldig. Misschien dat Giant Party uit Londen dus helemaal geen introductie meer behoeft. En toch posten we I Know You’re Gonna Let Her Down gewoon. Omdat Giant Party, volgens The Guardian, ‘calls to mind Lionel Ritchie on Marvin Gaye’s drugs.’ Wil je horen toch?