En dan met name liedje Under the Knife. Dat heeft Jake Leslau a.k.a. Oh Brother prima gedaan, wat ons betreft! En veel meer vinden we online niet, ook geen bio. Dan houden we het maar gewoon op de muziek, nietwaar?
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
En dan met name liedje Under the Knife. Dat heeft Jake Leslau a.k.a. Oh Brother prima gedaan, wat ons betreft! En veel meer vinden we online niet, ook geen bio. Dan houden we het maar gewoon op de muziek, nietwaar?
De titel geeft het eigenlijk al weg, het Australische Box Falcon maakt heerlijke slide blues, zoals bijvoorbeeld in liedje Deep Slide Blues. Een must-listen voor liefhebbers van The Delta Saints of Lonesome Shack, of oude(re) helden als Muddy Waters en Hownlin’ Wolf. Wil je meer horen? Dat gaat helaas nog niet, want Deep Slide Blues is de debuutsingle.
Het is de combinatie die het ‘em doet: zoetgevooisde vocals als in de jaren ’80, een slaapkamergalm anno nu en synths zoals je ze altijd wilt horen. In Australië is Vacations the next big thing en wij snappen wel waarom. Debuutalbum Changes verscheen een jaartje geleden onder luid applaus en On Your Own is een voorbode op een langdurige ovatie. Wij beginnen alvast met klappen.
Fingerpicking gitaar en een laid-back stem. Dat zijn zo’n beetje de ingrediënten voor Diamond In Her Eye van Brian Bayer-Larson. De track verscheen stiekem al in 2017, op album Time To Go Home. Maar, Brian is bezig met een tweede album. Zie dit liedje dus als opwarmertje. En als het een opmaat is, dan kunnen we een plaat vol folkie songs verwachten. Voor liefhebbers van helden als James Taylor.
Onlangs verscheen met Singing To Strangers een prima nieuwe plaat van de Italiaanse Engelsman Jack Savoretti. En met prima bedoelen we: “Jack Savoretti scores his first Number 1 on the Official Albums Chart“. Prijsnummer van die plaat is wat ons betreft het epische Going Home. Beheerst begin op de piano en dan toewerken naar een waanzinnige laatste minuut waar je omver wordt geblazen door zowel toeters als die heerlijk rauwe stem van Savoretti (die ons wederom doet denken aan die van Paolo Nutini). Ook fijn: rond 2:45 als Joe Cocker ineens lijkt opgestaan (dat orgeltje, die uithaal). Heerlijk dit.
Jack Savoretti speelt 1 mei in Amsterdam (de Melkweg)
Luke De-Sciscio, dat klinkt Italiaans. Maar volgens zijn bio’tje komt hij echt uit Engeland. En afgaande op liedje R.O.B.Y.N.komt hij regelrecht uit de hemel. Want man, die stem. Zo ontzettend mooi. Ergens tussen Jeff Buckley, Anthon Hegarty en Cancer. En een verhalend liedje zoals bijvoorbeeld Vikesh Kapoor dat ook zo prachtig kan. Het wachten is nu op Good Bye Folk Boy, de plaat waar dit te gekke liedje op zal verschijnen.
IJsland staat natuurlijk bekend om de muziek. Sigur Ros, Asgeir etc. Daar hoort een bepaalde sfeer bij. Bij het horen van liedje Exile van Pale Moon dachten we in eerste instantie niet aan IJsland. Toch is het zo. Een psychedelic indie band noemen ze zichzelf. Beïnvloed door Beach Boys, Fleetwood Mac en The Doors. Een dikke vette aanrader, zo op de drempel van het weekend.