Een funky indie-rocker, dat is wat de mannen van Patiently Awaiting The Meteorite hebben afgeleverd met liedje Strange Intuition. Groovy. We vinden het liedje op Canyon Diablo. En die plaat bevat naast deze kneiter nog 9 andere tracks die meer dan de moeite waard zijn.
Categorie: <span>Blog</span>
Negen jaar hebben we er op moeten wachten, maar 9 november is het dan zover: een nieuw album van de Britse band Oi Va Voi. Volgens het persbericht slaat de band met Memory Drop wederom een brug tussen hun Joodse- en Oost Europese roots. Daarbij heeft de band met Zohara Niddam een nieuwe zangeres gevonden. Single ‘Big Brother‘ is meteen een prachtig verhalend voorproefje.
Ben je into Jake Bugg-achtige vocals? Blijf dan even hangen, en vooral luisteren. Luisteren naar Velvet Starlings (Christian Gisborne). Hoewel Christian pas 15 is klinkt hij alsof hij al aardig wat heeft meegemaakt. En dat heeft hij ook eigenlijk wel. Zo speelde hij al op SXSW en komt deze herfst een debuut EP uit.
Sufjan Stevens is natuurlijk buitencategorie. En waarschijnlijk een inspiratie voor velen. We vermoeden dat dit ook geldt voor James Ollier. Liedje Glory Days heeft namelijk best wel wat weg van Sufjan. En Asgeir. En dat bedoelen we 100% positief!
James ging ooit op een wereldreis. De bedoeling was om 8 maanden weg te blijven. Maar zoals dat gaat werden dat er 36. Daar zijn we best wel een beetje jaloers op. En ook op zijn songwriting skills. Glory Days werd namelijk tijdens deze reis geboren.
Laatste detail, James woont in Glastonbury. Rings a bell? Wie weet volgend jaar op de line-up?
Ami Yares (New Jersey) is 38 en maakt naar eigen zeggen old new music. En inderdaad, liedje Hallelujah Bitters heeft iets retro’s (Black Keys) en spannends. Misschien vangt deze quote van Dave Tomar het allemaal nog wel het beste:
Ami’s songwriting chimes with mystery like an over-the-hills-and-far-away scavenger hunt through Nick Drake’s foot trunk, Paul Simon’s rec-room, and Allison Krauss’s tour bus (Dave Tomar, Independent Critic).
Je vindt het nummer trouwens op EP Begin To Begin Again. Warm aanbevolen door uw muziekredactie.
Frith, artiestennaam van Travis Frith, bracht met liedje Daisies vorige week iets uit dat we nogal tof vinden. En fans van Andy Shauf, maar ook Gotye en Patrick Watson zullen dat met ons eens zijn. vermoeden we. En we genoten niet alleen van het liedje, ook van de bio. Deze sloot namelijk af met:
This bio was written by Travis Frith Warner in the 3rd person to impress upon others his importance and professionalism.
Vinden we grappig.
Cardiff is niet alleen een te gekke stad, er komt ook te gekke muziek van. In dat rijtje, vandaag Zac White. Liedje Spent On You heeft wat Kevin Morby / Kurt Vile’s achtigs. Zac is overigens pas 20, dus tijd genoeg om onze harten te veroveren. Wellicht komend jaar al op Eurosonic? Wij zouden het wel weten!
‘That cold sweat. That swollen throat. That sick feeling bubbling up from your guts.’ Dat is wat Scream Whole is, volgens Jake (de jongeman achter Methyl Ethel). Luister, kijk, lees en je voelt het ook. De angst. De zoektocht naar emotionele zuivering (die niet komt). En elk woord is overwogen, tot en met die schimmige, vage brug op het eind. Het is een slapeloze, radeloze nacht in vier minuten.
Scream I’m whole one more time
Can’t remember why
Nou zijn songs van Methyl Ethel (uit Perth) nauwelijks rechtdoorzee (ken je deze nog?) en Scream Whole vormt geen uitzondering. Wij gissen ook maar wat, zoals wel vaker. Dat is ook de charme van ons vak. Je moet er namelijk zelf wat van maken, zegt Jake. ‘What does it mean to you? I find it difficult to find the words without painting the songs, or at least framing them in a permanent way.’ Doe dan maar niet, Jake. Het is mooi zo.
‘Cause I can feel it in the rest of me
Part of what appears to be
More than just the taste on my tongue
Het klinkt allemaal prachtig over dat Metronomy-achtige basloopje. Het klinkt allemaal naar meer, veel meer. Maar we moeten even wachten. Het derde album van Methyl Ethel verschijnt pas begin volgend jaar. Tot die tijd:
