Categorie: <span>Blog</span>

Om de zoveel tijd komt het Londense Leif Erikson met een nieuw liedje. En elke keer is het weer goed. De vierde in deze serie van voorproefjes (er is nog geen EP of album) is het sterke Real Stuff.

Het vijftal begon er in 2015 mee, door het fijne Looking For Signs te droppen. Een liedje dat meteen als blauwdruk voor hun sound genoemd kan worden: een soort van relaxte mix van Midlake en The War On Drugs. Liedje Never Get You Out Of My Mind, dat in 2016 volgde, was zowaar nog beter. En dan ga je opletten, hè. Dit zou weleens een heel fijne band kunnen zijn. (Het doet denken aan de opmars van Palace, een Britse bandje dat ons al sinds 2014 liedje voor liedje doet verlangen naar de langspeler die morgen eindelijk verschijnt en -spoiler alert- geweldig is.)

Leif Erikson dus. Een band uit Londen die vernoemd is naar een IJslandse ontdekkingsreiziger die beschouwd wordt als de eerste Europeaan die, bijna 500 jaar eerder dan Christoffel Columbus, voet zette op Noord-Amerikaanse grond. Liedje Real Stuff gaat daar niet over. Het is “a straight rock song, it’s my utopian dream,” aldus frontman Sam Johnston bij de buren van The Line Of Best Fit. Die website is ook fan en steekt dat zeker niet onder stoelen of banken: “Leif Erikson’s “Real Stuff” is an instant, timeless classic” en “No other new British band make heartfelt, soaring statements of intent quite like Leif Erikson”. Opletten dus.


Nieuwe muziek

Ongeveer 2,5 jaar geleden schreven we over Horse Thief. Liedje Devil kreeg toen een 8. We schreven: “Midlake meets Grizzly Bear, met van tijd tot tijd het psychedelische Temples-randje” en de EP Grow Deep, Grow Wild en langspeler Fear In Bliss werden hier op de redactie enorm gewaardeerd.

Blij waren we dan ook toen we bericht kregen dat de mannen van Horse Thief aan een nieuw album werken. Nog blijer werden we toen we vorige week single Another Youth in onze inbox kregen. En alsof het nog niet genoeg was stond daar ook bij dat de nieuwe plaat op kwaliteitslabel Bella Union (Fleet Foxes, Father John Misty, Jonathan Wilson) gaat verschijnen.

Namen die nog steeds in ons opkomen zijn My Morning Jacket, Grizzly Bear en Midlake. Kom maar door dus, met die nieuwe plaat (Trials & Truths).


Nieuwe muziek

Soms ben je gewoon toe aan een plaat met een heerlijke bak gitaren. Tenminste, zo ervaren wij dat. Dus ja, wij zijn heel blij met Space, het debuutalbum van het Belgische Newmoon.

Newmoon, uit Antwerpen en Gent, zou je een doorstart kunnen noemen van de hardcore punk group Midnight Souls, die er in 2013 de brui aangaf. Vier van de vijf leden in Newmoon hebben daar namelijk een geschiedenis. Nog iets leuks voor de pubquiz: de naam Newmoon is inderdaad geleend van het gelijknamige Elliott Smith album.

Terug naar de muziek. Bij de buren lezen we dat volgens frontman Bert Cannaerts albumopener Helium over het volgende gaat:

Is all about being trapped in a spiral of negativity and being unable to escape it. The feeling that, even though it might be obvious that things are not good for you as a person, it feels so much more comfortable existing in that safety net, rather than going out on a limb to find something better.

Prima. En dan nu: volume omhoog!


Nieuwe muziek

In de categorie ‘spaarzame bio’s’ ontvingen we er van de week weer eentje: “We’re a three piece band from New Jersey, US – three vocals, two acoustic guitars, and a piano.” Band in kwestie? Cold Weather Company.

Op dit moment maken ze zich op voor hun ‘altijd moeilijke tweede’. In december verschijnt de plaat als het goed is. Daarop staan in ieder geval de liedjes Wide-Eyed en From Rest. Op eerstgenoemde horen we bands als Coldplay en Fleet Foxes, op From Rest kunnen we niet anders dan de naam van Patrick Watson daaraan toevoegen. En dat is absoluut geen schande! Cold Weather Company maakt dus heerlijke luistermuziek. Ideaal om ons de herfstmaanden door te loodsen.


Nieuwe muziek

Hank Midnight stuurde ons een mail. Althans, zijn promotor. In eerste instantie deed het ons denken aan Californication. Maargoed, al snel bleek het om een alt folk/blues/experimental artist uit Brooklyn te gaan. Daar konden we wat mee!

De afgelopen maanden besteedde Hank aan het maken van een plaat, Motel. Die plaat is af en wordt op 9 november de wereld ingeslingerd. Maar dan? De plaat moet natuurlijk gepromoot worden. En dat kost geld. Dus bedacht Hank dat het handig was om een Kickstarter-campagne te voeren om wat geld bij elkaar te verzamelen om een promotor in te huren. En niet veel later veel de single The Mirror in onze inbox.

Namen die in ons opkomen? Brian Eno, Wilco, een beetje Pink Floyd. Precies, filmachtige muziek. En laten we daar nou net behoefte aan hebben op deze druilerige (in ieder geval in Rotterdam) vrijdagochtend.


 

Nieuwe muziek

Op 8 december 2014 verscheen op Gobsmag het fijne liedje Little Grace met daarbij de woorden: Hippo Campus zou best weleens een band kunnen zijn om in de gaten te houden.” Enigszins vrijblijvend verwoord (“best weleens” + “kunnen zijn”), maar we deden het wel en zo kwam het dat een jaar later, 2 november 2015, weer een liedje van ze onder de loep werd genomen: Violet. Titel van het stuk: Hippo Campus gaat nog steeds lekker. Afijn, 2016 inmiddels en hoogste tijd voor een nieuw topliedje.

En die is er: Boyish. We gaan nu wel stellig zijn: dit is een kneiter en Hippo Campus gaat er komen.

Nog kort even de feiten. Hippo Campus is een kwartet uit Amerika – St. Paul, Minnesota om precies te zijn. Twee EP’tje zijn er inmiddels: Bashful Creatures (2014) en South (2015). Een nieuw album lijkt er aan te komen…


Nieuwe muziek

Uit Australië en bijzondere fijn: High Tide van Bec Sandridge. Misschien zijn we zelfs een beetje verliefd op haar.

Dat is niet zo handig, want: wij in Nederland, zij helemaal aan de andere kant van de wereld. Long Distance relaties, je moet het maar willen en kunnen. Hey grappig, daar gaat het te gekke liedje High Tide dus ook over. We lezen bij de buren:

I was living in Scotland and I literally started dating someone from Sydney two weeks before I left… I guess this is about that, knowing something can’t work but not being able to, or not wanting to break that bad habit.

Afijn, Bec Sandridge dus. Talentvol en bezig met haar eerste plaat. Ondertussen speelt ze ook nog veel op straat, door heel Europa: “I love busking. You can be spontaneous; people can walk past you, spit at you, or stop what they are doing and listen to you and buy your CD. You are giving the audience to the freedom to choose.” Vinden we tof.


Nieuwe muziek

Ruim 2 jaar geleden waren we laaiend over Amber Run. Liedje I Found scoorde een 8.7 en vergelijkingen met Coldplay werden gemaakt. Debuutplaat 5AM werd dan ook een periode veelvuldig gedraaid tijdens redactievergaderingen. Inmiddels is I Found alweer bijna 17 miljoen keer gestreamd en tikt Youtube bijna de 23 miljoen plays aan. Met spanning wacht de halve wereld dus op een opvolger. En liedje Stranger, vorige week uitgekomen, is wat ons betreft weer zo’n schot in de roos.

Wat ze er zelf over zeggen: “‘Stranger’ is about being hopeful. The thought that sometimes you don’t get what you need but you’ll keep moving on regardless. At it’s root, ‘Stranger’ is about how it’s worth suffering for your art.”

Nog steeds dat Coldplay-achtige, een liedje dat je van begin tot eind pakt (en misschien zelfs wat Alt-J). En een gave clip erbij. Kan wat ons betreft dan ook niet anders of dit liedje gaat de heren van Amber Run weer een stap verder richting faam brengen. Wij wachten in ieder geval op de volgende plaat, die gepland staat voor Q1 2017.


Nieuwe muziek