We houden van soul! (ook al hebben we het zelf niet). Daarom werden we eigenlijk meteen verliefd op de sound van Josh Hoyer & Soul Colossal. James Brown meets Otis Redding (aldus de briljante collega’s van No Depression). Geïnspireerd door Stax, Motown, Muscle Shoals en New Orleans. Hatsa!
Gobsmag Posts
Af en toe kom je zo’n band tegen die je pakt. Vanaf het begin. The Nice Nice (een Duits/Australische samenwerking, Tim en Tom) was er zo eentje. En dan met name liedje Turn This Thing Around. Waarom? Niet in de laatste plaats omdat het ons doet denken aan early Coldplay. En tsja, dat is en blijft een prachtband.
Tim en Tom klikten trouwens over een gezamenlijke liefde voor Chris Isaak, Chris Rea, koffie en wijn. Meer heb je niet nodig, lijkt ons. Anyway, geniet van Turn This Thing Around. Oh, de band is trouwens Big In Japan. Hoe dat precies gekomen is weten we niet, nu Nederland nog. Aan de kwaliteit kan het wat ons betreft niet liggen.
Vandaag maak je kennis met Lone Wild en hun liedje Stranger Ways. Een Broken Bells achtige anthem. De mannen komen trouwens uit Tulsa, Oklahoma. Waar ze in een garage beginnen. Classic story. Stranger Ways mag dan wel een kneiter zijn, maar het is niet de meest recente track van de groep. Dat is Spitfire. Man, ook te gek! We houden Lone Wild in de gaten voor je.
Thomas Ashby levert met liedje Look Up iets af wat liefhebbers van singer-songwriters als Ben Howard en Hozier zeker kunnen waarderen. Trust us. Het liedje komt op EP Backlash, waar het nog even wachten op is.
Benieuwd hoe een liedje klinkt waarin Augustines en Mumford & Sons samenkomen? We denken dit een klein beetje te horen in The Reasons I Fear van Caleb Harris. Wil je meer horen? Dat is jammer, want er is eigenlijk nog maar een ander liedje, Banshee. Gaat een beetje de Nick Mulvey kant op.
Dat kan! Louder is namelijk een liedje om op vol vermogen af te spelen. Zeker als je houdt van dingen als Joe Bonamassa, Delta Saints en Chris Stapleton. Wil je meer? Dan moet je steeds een maand wachten. Wat Chris zal vanaf heden elke maand een nieuwe single releasen. Prima plan, wij kijken er naar uit!
De dood, ja, de dood. Mat Davidson van indie-folk project Twain stelt op “Death (or S.F.?)” voor om het een positieve draai te geven. Wat als we het benaderen als een ‘sexual awakening or traveling to an exotic city’? Of dat gaat werken weten wij niet. Maar in bepaalde opzichten heeft Mat wel gelijk. Wat weten wij nou helemaal van de dood?
Who knows
Maybe death will be your friend
Een warme piano ballade. Maar dankzij die speelse drums allerminst zoet (en nauwelijks folk eigenlijk). “Death (or S.F.?)” is een overblijfsel van de Rare Feeling-sessies, die hebben geleid tot het gelijknamige debuut waarmee Twain best wat attentie trok. Dat gaat met de aankomende dubbel EP (2 E.P.s) ook lukken denken we. Want Mat heeft de stem en de verhalen en dan heb je al heel veel.
Wie van soul, dansen en 60’s vibe houdt: let op! We presenteren Mark McGowan. Liedje Speakeasy is in je straatje, nietwaar? Bij ons in ieder geval wel! Maak even 2 minuut 40 vrij op je werk, en geniet! Je vindt de track over op de gelijknamige EP. Ook een aanrader!