Gobsmag Posts

Begin 2018 verschijnt met Homotopia het debuutalbum van Sam Vance-Law. Eerste single is het fascinerende ‘Prettyboy‘ en die beleeft vandaag z’n video premiere (eveneens fascinerend).

Sam Vance-Law is geboren in Canada en het gezin verhuisde 5 jaar later naar Oxford in Engeland. Op z’n zestiende gingen ze echter weer terug naar Canada. Daar studeerde hij Engelse literatuur en begon de rest van de wereld te lonken. Na z’n studie, 23 jaar inmiddels, stak hij dan ook weer de grote plas over, ditmaal om te gaan wonen in Parijs. Niet voor lang; na een bezoekje aan Berlijn wist hij binnen 24 uur dat de Duitse stad z’n nieuwe habitat moest worden. En zo geschiedde. Samen met producer Konstantin Gropper (aka Get Well Soon) werd daar z’n debuutplaat vormgegeven.

Achter de albumtitel Homotopia zit een idee, uiteraard. Een frustratie zelfs. Sam vertelt:

I’d been frustrated by a few things, particularly the queer / gay music I’d been hearing [..] It seemed to focus on two themes: victimhood and pride. Thematically and musically, that seemed relatively impoverished, and the gay rights movement was moving quickly. Who cottages anymore? Who comes out in middle age? You can watch Paris is Burning and see a whole way of life that simply doesn’t exist anymore. I wanted to capture, through various narratives, some of the gay experience, as it is now, without judgement – so far as I was able – and, perhaps, controversially enough to engender interest in those narratives and ways of being.

Of zoals de pr-machine achter ‘m het scherp verpakt:

HOMOTOPIA is a timely album, one which offers a series of vital, vivid and revealingly candid snapshots of life for a gay man in the 21st Century. Fearless and frank, wise and witty, it finds 30-year-old Vance-Law spinning tales of love, lust, beatings and babies against an ingeniously realised musical backdrop.

Fascinerend dus.


Nieuwe muziek

Zo nu en dan -nu bijvoorbeeld- luisteren wij graag naar een man en een gitaar. Adam McIlwee tokkelt in Life After Death (Stress Beyond Stress) vijf minuten lang en vertelt daarbij een somber en zwaar verhaal. Een eenzaam verhaal. Over iemand die stilletjes over de aarde schuifelt, maar geen plekje kan vinden (omdat eigenlijk niemand een plekje kan vinden). Nee, dit is geen vrolijk plaatje. Maar je bent nu gewaarschuwd.

Adam (eerder in Tigers Jaw en mede-oprichter van GothBioClique) is Wicca Phase Springs Eternal uit Pennsylvania. In den beginne bracht hij emo in rap (zoals in GothBioClique), maar op zijn laatste EP (Raw and Declawed) laat hij alles achterwege en brengt hij kleine, dwingende zielenroerselen op delicate tonen. Hmm. Nog steeds best emo eigenlijk. Laten we het anders zeggen; het klinkt als een druilerige herfstnacht. Zo goed? Net zo rauw, net zo droevig. Desolaat.

En dan die laatste regels:

In after life there’s only death…
Beyond the smoke that’s in my chest
Beyond the stress only more stress

Wil je nog luisteren? Zet je schrap.


Nieuwe muziek

In thuisland Ierland weten ze het inmiddels al: Ailbhe Reddy is een groot talent. Haar eerder dit jaar verschenen EP’tje Attach To Memory vloert ons meteen met openingsnummer en single ‘Fingertips’.

Aibhe, uit Dublin, kwam in 2014 bovendrijven toen een demo van haar liedje ‘Cover Me’ gebruikt werd in commercial van Today FM. Daarna ging het hard met een eerste echte single, lof in grote media (“This girl is one of the best things in folk music at the moment,” aldus Wonderland Magazine), een eerste EP (Hallowed Out Sea, 2016 – meer dan 2 miljoen streams) en optredens op grote festivals als Glastonbury, Latitude, The Great Escape en Electric Picnic.

Volgens het bio’tje moet 2017 het jaar worden van haar grote doorbraak. Met de Attach To Memory EP en single Fingertips is ze goed op weg. Het sterke liedje kwam al voorbij op belangrijke blogs al Clash Magazine en The Line Of Best Fit. “With a chorus that walks the line between euphoria and mania, “Fingertips” is Reddy stronger and surer than ever before, and it suits her,” schrijft laatstgenoemde en daar is geen woord aan gelogen.

Hou haar in de gaten.


Nieuwe muziek

Yes, uit Zweden komt meer dan ABBA en IKEA. Dat bewijst Novel-Fae ook nog maar eens. Poetry inspired abstract and fragmented lyrics, hauled by ruminative guitar and harmonies in falsetto. Wij keuren het goed. Liedje Drew a Bird trouwens ook. geïnspireerd op de poëzie van EE Cummings en Walt Whitman, en muzikaal gezien door Bon Iver, wat ons betreft.

Zoals ze zelf zeggen: ​The lofi album has the same creakiness as the early Iron and Wine recordings and the Bon Iver debut. A little raw, emotional, sometimes a bit torn with an eerie urgency to tell a story and to comprehend a situation and emotion that has been stalled for way too long. 


Nieuwe muziek

In Amsterdam woont Chris O. Kikic. En laat hij nou een een band hebben gevormd, Kitchenette. Ze stuurden ons liedje Upon the Shoulders en man, we vonden het meteen al te gek. War On Drugs-achtige sound met misschien wel een klein beetje Arcade Fire erbij. En dat gewoon uit Amsterdam. Te gek!

Overigens kunnen we ons ook wel vinden in de thematiek: “Het is een ode aan de vrijheid en rebelse zorgeloosheid van deze/ onze generatie die de wereld aan hun voeten heeft maar daardoor misschien ook soms lijkt te verdwalen.”

De EP is onderweg. We houden je op de hoogte.

Nieuwe muziek

Fountaineer komt uit Australië. Natuurlijk komen ze uit Australië, want op de een of andere manier komen daar de laatste tijd fijne new wave achtige bands vandaag (zoals City Calm Down). Van debuutplaat Greater City, Greater Love springt single ‘The Cricketers’ er meteen uit met z’n The National / Joy Division drumbeat, spannende synths en stuwende baslijn.

Het liedje gaat natuurlijk niet over cricket, vertellen ze. “It’s about adolescence, relationships, and mateship. It’s about arriving at a crossroads and trying to find your place in a town amongst people you’ve known your whole life.” Maar waarom dan wel die titel? Het is vernoemd naar het schilderij ‘The Cricketers’ van Russell Drysdale. “It’s such a haunting and beguiling image, and really dramatises life in a regional town,” aldus de band in een interview bij de buren van Pilerats.

Goed, wie haalt ze naar Nederland?


Nieuwe muziek

Engelse band The Last Dinosaur nam hun in 2010 verschenen debuutalbum Hooray! For Happiness helemaal zonder computers op. Of het daar aan lag, weten we niet, maar daarna scoorden ze een contract bij Cooking Vinyl Publishing en daar verscheen hun onlangs hun nieuwe plaat: The Nothing.

Veel meer informatie kunnen we eigenlijk niet vinden over ze. Ja, we weten dat de band bestaat uit de vrienden Jamie Cameron en Luke Hayden en dat ze aangevuld worden met violiste Rachel Lanksey. En dat ze “stay up very late and make beautiful music, playing all the instruments themselves and letting their imaginations run wild,” aldus Cooking Vinyl.

Maar dat The Nothing een prachtig album is, wisten we al naar een draaibeurt. En voor de rest gebruiken we maar onze eigen fantasie.


Nieuwe muziek

De uit Kansas City afkomstige band Hembree gaat best lekker. Nog geen album of EP’tje uit, maar al wel met een liedje de Billboard’s Alternative Radio chart gehaald (zonder platenmaatschappij) en Had It All bij Zane Lowe op Beats Radio in première kunnen laten gooien.

Dat de populaire DJ deze nieuwe single een spin geeft, snappen wij wel. Het is zo’n liedje waarbij je meteen oplet. Goeie intro (U2?), spannend coupletjes (fijne beat) en een killer refrein (voor de arena’s, met Coldplay / U2 gitaartje). Hebben ze een woord voor: Catchy.

Valt er nog meer te vertellen dat je ze in de gaten moet houden? Nope, nog niet. Stay tuned, in november de eerste EP.


Nieuwe muziek