Gobsmag Posts

Alleen geen onbekende meer (oa Obama schijnt fan te zijn – we gaan hem zo hard missen), maar toch voor het eerst op Gobsmag: Gin Wigmore. Waarom? Omdat single Dirty Mercy een kneiter van een knoeperd is.

Ze komt uit Nieuw-Zeeland en is -as we speak- bezig met een headline tour door Amerika. Dan ben je dus goed bezig. Ergens volgend jaar moet een nieuwe plaat verschijnen, haar vierde sinds debuut Holy Smoke uit 2009. Dirty Mercy geeft duidelijk aan wat we qua sound kunnen verwachten, vertelde ze onlangs:

I made sure I came out swinging with this one. […] I had always wanted to write a song with this sort of energy. A little trashy, kinda pissed off, whilst still retaining my love for a solid melody. Dirty Mercy is a song that really represented where my head was at when I first began this venture into my next album.

Voor nu: opengooien dat volume!


Nieuwe muziek

Anders: geen enorm goede bandnaam om research naar te doen. Zeker niet als de voertaal van de researcher in kwestie Nederlands is. Hoe dan ook, Anders is een Australische singer-songwriter die met I Wish al een bescheiden hitje op zijn naam had in het buitenland. Nieuw is het liedje As Before.

Toegegeven, Anders (voornaam is niet Hans) klinkt niet superveel anders dan de singer-songwriters die vaker voorbij komen. Maar we vinden het gewoon goed, en dus de moeite van het delen waard. Waar je aan het moet denken? Justin Nozuka bijvoorbeeld. Of gewoon aan… komt-ie…. IETS ANDERS. (Bam, nailed it.)


Nieuwe muziek

Goeie naam in het Nederlands: Leif Vollebekk. Gelukkig is de beste man Canadees (en inmiddels uitgeweken naar Amerika). Eind februari verschijnt met Twin Solitude z’n derde langspeler. Voorproefje Elegy is al wonderschoon.

Aardig verhaal hoe Twin Solitude tot stand is gekomen. Tijdens het touren met z’n vorige platen, raakte hij teleurgesteld in z’n eigen liedjes. Na elk optreden sloot hij zich op in z’n hotelkamer, helemaal alleen. Al mokkend zette hij daar vaak één speciale plaat op: de 1972 klassieker Pink Moon van Nick Drake. Luisterend in het donker viel het kwartje: om tevreden te zijn over z’n eigen werk, moet hij anders gaan schrijven. Openstaan voor ideeën die spontaan bij hem opkomen, deze verder verkennen en zo de liedjes zichzelf vorm laten geven. Zodra hij deze werkwijze had omarmd, stroomden de liedjes uit hem.

Het resultaat is Twin Solitude, een plaat als een creatieve doorbraak en wellicht ook een commerciële. Of zoals hij in Elegy zingt: “Take a look at me now.”


Nieuwe muziek

Daniel Docherty, een naam die je misschien al vaker voorbij hebt zien komen. Niet bij ons, want pas vanaf begin deze maand op Spotify. Wellicht wel bij onze vrienden van 2 Meter Sessies, Eurosonic of diverse Nederlandse Festivals. En volkomen terecht. Daniel Docherty is namelijk zo’n artiest die je grijpt (ons in ieder geval). Geweldige gitaarskills en dijk van een stem. Het is dan ook niet gek dat hij een verleden als ‘busker’ heeft.

Gelukkig werd Daniel Docherty onlangs opgepikt door kwaliteitslabel PIAS. Nu maar hopen dat er snel wat muziek verschijnt. Buiten This Holy Fire dan. Dat liedje staat sinds begin deze maand op Spotify. En we raden liefhebbers van Ben Howard en Damien Rice aan dit te luisteren. En wanneer je de kans krijgt, ga deze man dan live bewonderen. Helaas is hij net voor wat data in ons land geweest. Maar we houden je op de hoogte!

 


Nieuwe muziek

Dit glijdt als een rijp perzikpartje naar binnen. En dat verwacht je niet van een bandje uit het rauwe Berlijn, de stad van kraters en krakers. Stad van Heroes en punkers. Stad van porno en peepshow. Trouble in Paradise klinkt namelijk als een zachte dagdroom waarin zonnestralen landen. Hoewel. ‘She turned my heaven into hell, yeah, yeah, I love her so much but I hate her as well’.

Want The Lips is natuurlijk wel ‘so bluesy it hurts’, zeggen ze zelf. Dat hoor je dan voornamelijk op de rest van debuutalbum You Can Kiss Us. Trouble in Paradise is meer soul, meer pop en misschien wel het fijnste wat The Lips tot nu toe te brengen heeft. Helemaal niet Duits ook. Maar dat komt misschien omdat er een Luxemburger en een Australiër in de band zitten.

Het album -uitgebracht in augustus- was overigens schromelijk aan onze aandacht ontsnapt. Net als deze single eigenlijk. Maar het onlangs verschenen clipje bevat naakt, en ja, dan heb je onze attentie wel.


Nieuwe muziek

U weet inmiddels wel dat ondergetekende een britpophart heeft. Een hart dat sneller gaat kloppen bij het zien van een paar schoffies met gitaren, drums en een flinke dosis zelfverzekerdheid. Nieuw op die radar: April.

April komt uit Nuneaton, 14 km ten noorden van Coventry en 166 km verderop ligt Londen. Het kwartet staat pas aan de vooravond van een carrière, twee singles zijn er nu uit: Ten Miles High en de kneiter Open Mind. We horen respectievelijk de swagger van The Stone Roses en de branie van van Oasis. Iets dichterbij in de tijd: Blossoms. Kortom: britpop met een fijn stampende beat.

Er is er meer te melden? Nope, vooralsnog gewoon aanslingeren en continuing production of the open mind.


Nieuwe muziek

Cabbage wordt al een tijdje omschreven als ”Manchester’s most exciting new band” (bijvoorbeeld door VICE). Een simpele zin, maar erg moeilijk om als band aan die hooggespannen verwachtingen te voldoen. Helemaal als je uit een stad komt die de laatste veertig jaar zo’n beetje alle top punkbands uit Engeland levert. Ga er maar aanstaan om je te scharen in het rijtje met onder andere Buzzcocks, The Fall, Joy Division, New Order, The Smiths en Happy Mondays! De jongemannen van Cabbage lijken zich er weinig van aan te trekken en doen gewoon wat ze zelf leuk vinden: muziek maken en kritiek leveren op de hedendaagse maatschappij. Eigenlijk laat Cabbage zich het best omschrijven als een Noord-Britse versie van Fat White Family.

Dinner Lady gaat over de nog immer heersende klassenstrijd in Engeland. Bizar, theatraal, maniakaal en doorspekt van zwarte humor. Dat allemaal voorzien van een catchy gitaarriff die af en toe explodeert om ’het systeem’ wakker te schudden.

Gelukkig voor Cabbage zijn er nu én de komende jaren nog meer dan voldoende onderwerpen om hun maatschappijkritische teksten over te spuwen en dat zullen zij zeker niet nalaten.

Weet je?! Wij denken dat Cabbage de belofte van ”Manchester’s most exciting new band” zomaar waar gaat maken!


Nieuwe muziek

Turbo Widget: bij een zoektocht op het interwebs kom je niet direct bij dit duo uit St. Louis terecht. Maar met een beetje goede wil wel. En we raden je van harte aan dat doorzettingsvermogen te tonen. Want Turbo Widget heeft met First Light een meer dan verdienstelijke debuut EP uit.

Zelf zeggen ze: “Grungy indie rock duo Turbo Widget channels classic groups like Led Zeppelin and The Doors while blending modern british influences such as Muse and Royal Blood. bluesy riffs and catchy melodies create a signature new rock sound.” Daar zouden we zelf graag nog de stem van Sivert Hoyem aan toevoegen.

En dan sluiten we af met een tip: de EP is te downloaden via hun Bandcamp voor een pay-what-you-want prijs. Doe er je voordeel mee.


Nieuwe muziek