Wat het betekent dat weten we niet, maar man, aanstekelijke track zeg. King of Leon vibe? Ze noemen zichzelf dan ook heavy alt-rock duo. Niets aan gelogen. Ze zijn er overigens niet alleen om stadions te vullen met hun sound (dat kunnen ze!), maar ook om:
realign the position of the rock genre in urban youth culture. By capturing their sound, style and hype through a series of recorded DIY events that encompass the statement: fuck whatever you think rock is.
Demons of Rube Mae, dat klinkt niet bepaald als een goede singer-songwriter. Eerlijk als een slechte horror film. Niets in echter minder waar, want liedje Tomorrow is een kneiter! We horen er wat early Coldplay, wat Cancer (Scandinavische prachtband). En wat dies meer zij.
Maintaining an almost universal appeal (something evident in their 3 million Spotify plays), and a rich musicality, Demons of Ruby Mae are one of the most arresting bands around at present, with said musicality manifest most recently in the electronic ebb and flow and angular pulses of ‘Synesthesia’. And though harbouring more in the way of freneticism than previously, ‘Synesthesia’ still retains that sense of open and airy optimism that’s come to be synonymous with a Demons of Ruby Mae single.
Zijn we het eigenlijk wel mee eens. Luisteren, die track! Dat doen wij ook al dagen!
De titel geeft het eigenlijk al weg, het Australische Box Falcon maakt heerlijke slide blues, zoals bijvoorbeeld in liedje Deep Slide Blues. Een must-listen voor liefhebbers van The Delta Saints of Lonesome Shack, of oude(re) helden als Muddy Waters en Hownlin’ Wolf. Wil je meer horen? Dat gaat helaas nog niet, want Deep Slide Blues is de debuutsingle.
Het is de combinatie die het ‘em doet: zoetgevooisde vocals als in de jaren ’80, een slaapkamergalm anno nu en synths zoals je ze altijd wilt horen. In Australië is Vacations the next big thing en wij snappen wel waarom. Debuutalbum Changes verscheen een jaartje geleden onder luid applaus en On Your Own is een voorbode op een langdurige ovatie. Wij beginnen alvast met klappen.
Fingerpicking gitaar en een laid-back stem. Dat zijn zo’n beetje de ingrediënten voor Diamond In Her Eye van Brian Bayer-Larson. De track verscheen stiekem al in 2017, op album Time To Go Home. Maar, Brian is bezig met een tweede album. Zie dit liedje dus als opwarmertje. En als het een opmaat is, dan kunnen we een plaat vol folkie songs verwachten. Voor liefhebbers van helden als James Taylor.
Onlangs verscheen met Singing To Strangers een prima nieuwe plaat van de Italiaanse Engelsman Jack Savoretti. En met prima bedoelen we: “Jack Savoretti scores his first Number 1 on the Official Albums Chart“. Prijsnummer van die plaat is wat ons betreft het epische Going Home. Beheerst begin op de piano en dan toewerken naar een waanzinnige laatste minuut waar je omver wordt geblazen door zowel toeters als die heerlijk rauwe stem van Savoretti (die ons wederom doet denken aan die van Paolo Nutini). Ook fijn: rond 2:45 als Joe Cocker ineens lijkt opgestaan (dat orgeltje, die uithaal). Heerlijk dit.
Jack Savoretti speelt 1 mei in Amsterdam (de Melkweg)
