Zo heel af en toe denken we terug aan die onbezorgde tijd. Lang geleden. Maar zo onbezorgd vonden we het toen helemaal niet. Muziek hield ons op de been tijdens die marginale vraagstukken die heel belangrijk leken. Die typische sound van toen redde ons tijdens stupide verwikkelingen die groter dan het leven leken. Dan klonk het somber en toch ook troostend op die kleine slaapkamer. Dan klonk het een beetje zoals Baby Teeth van Deal Casino (waar we lang geleden al eens over schreven); het is een zojuist verschenen demoversie van het nummer dat staat op album LLC.
Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>
En Tell Me Nice is hun debuutsingle. Catchy as fuck, wat ons betreft. First Aid Kit meets Broken Bells, bijvoorbeeld. Woven Hollow is in ieder geval een bijzonder fijne combinatie. Op naar meer!
Want Wooze heeft groovende riffs (van kosmische proporties) en zoete deuntjes (van goddelijke aard). En als we al die onzin achterwege laten heb je gewoon een heel lekker nummer zoals I’ll Have What She’s Having. Het komt op het nieuwe EP-tje van dit synth-pop duo uit Brixton.
‘This song is about the grass being greener on the other side from the perspective of someone standing on a circle.’ Theo en Jamie hebben het vaker over keuzes van alle dag in deze moderne tijden. Ze scheppen er een genoegen in om grappig en slim sociale verwachtingen en culturele standaarden aan de kaak te stellen in hun muziek. Maar daar hebben we zo direct geen voorbeeld van.
We wachten gewoon op het EP-tje. Met songtitles als Zeus’ Masseuse en Cousin Paul From Paddington kan het nauwelijks tegenvallen. En anders nemen we gewoon nog een keer wat Wooze ons eerder gegeven heeft.
Daniel Norgren: wij zijn al jaren fan. Hoe fijn is het dan ook, dat-ie alleen maar nog beter lijkt te worden? 19 april komt er met Wooh Dang een nieuwe plaat van de Zweed uit en na het eerste en experimentele (haast Talk Talk!) voorproefje in de vorm van The Flow, gaat-ie met het geweldige Let Love Run The Game weer de blueskant op, met een heerlijk laagje soul. Wat een baas.
Tip: 20 mei speelt Daniel Norgren in Paradiso, Amsterdam
Een maandje geleden lieten we je al kennis maken met dreampopduo Spectator; het prachtige, stemmige Waves was de meer dan terechte aanleiding daarvoor. Maar hoor dit dan toch, dit in The War on Drugs-gedrenkte nieuwe singletje Weight van Jeffrey en Megan. Magistraal, als je ervan houdt. Het verleidt ons in ieder geval om te zeggen: komt wel goed met Spectator. Helemaal goed.
Vervelend: single Let On van het uit Manchester afkomstige en unsigned zijnde kwartet Corella duurt slechts 2 minuten en 27 secondes. Dan zit niet veel anders op dan het bijzonder vrolijke, aanstekelijke en Maccabees-achtige liedje op het repeatstandje te zetten. Wat we ook weten: van deze gasten gaan we meer horen. We houden je op de hoogte.
De oplettende lezer / luisteraar zal bij de naam Victor Furbacken misschien terugdenken aan liedje The River, dat we eind 2017 onder je aandacht brachten. Voor liefhebbers van Damien Jurado en James Vincent McMorrow. Dat is nieuwste liedje Flows nog steeds, vinden we.
Je vindt de track op EP Flows, een absolute aanrader voor liefhebbers van mooie liedjes.
Goeie nieuwe bandjes kun je op de raarste plekken ontdekken. Op de hoek van de straat, onder een slechte scène in een normaal gesproken toffe serie of hey, zelfs tegenwoordig weer op de radio. We liepen tegen het uit Southampton komende unsigned bandje Strangeways aan in een tweet aan Liam Gallagher. Dit is 2019, mensen. Terugvinden lukt natuurlijk niet meer, maar het was iets als: “Hey Liam, check our band.” Geen idee of de Oasiszanger dat gedaan heeft, maar wij wel. Blij toe, want debuutsingle ‘I’ll Be Waiting‘ is een klassieke Britpopkneiter in de stijl van, u raadt het al, Oasis. Dikke gitaarlagen en snerende zang: veel meer hebben wij niet nodig. Gisteren verscheen met ‘Runaway’ een tweede single die minstens zo schaamteloos bekend in de oren klinkt. Grappig dat de bandnaam dan vooral aan het The Smiths album Strangeways, Here We Come doet denken. Wat overigens een geweldige titel is. Je denkt letterlijk “vreemde manieren”, maar Strangeways is dus de niet officiële naam van een gevangenis in Manchester. Afijn, volume op 11 en as you were.