Toegegeven; wij houden wel van een potje pathos. Het mag best een beetje hoogdravend zijn, met een tikje bombast. Maar je moet wel binnen de lijntjes blijven. Ga je er buiten? Dan wordt het, ehm, pathetisch. (Er is een verschil.) Camera Thief weet met Starting Fires een prachtig liedje te kleuren met een DCFC-achtig intro (What Sarah Said!). En de band uit Philadelpia werkt netjes en schiet niet uit. Hoewel het koorwerk nog maar net aan de goede kant blijft …
Categorie: <span>Blog</span>
The Bull Brothers, vijf mannen uit Londen. Maar ze namen Too Much of a Good Thing op in Nashville, met Grammy Award winner Paul Ebersold. Maar verwacht geen typische Nashville Sound. Deze track klinkt bluesy, Black Keys-achtig. Toegegeven, met een vleugje Jason Isbell.
Anyhow, enjoy!
Want luister zelf maar eens naar liedje Satisfied. Dat klinkt toch lekker? Rauwe stem, orgeltje tussendoor. Relaxte vibe. Dat moet wel uit Australie komen.
Wat gebeurt er als je The Delta Saints, Rival Sons en Gary Clark Jr. combineert? Dan krijgt je iets als Melted Vinyl. Want luister eens naar liedje Dionysus. Waar het over gaat?
The lyrics combines the mythology and symbolism of the god of wine into a kind of allegory of alcoholism, or addiction in general, something I’ve seen the effects of personally.
Meer horen? Luister dan EP Lights we Chase even. Ga je geen spijt van krijgen!
Eind vorig jaar schreven we over Sam Carlson. Liedje Time Moves Fast deed ons denken aan Tyler Childers en Sturgill Simpson. Nieuwste track Leave Me Alone past eigenlijk prima in dat straatje. En we gaan deze track, samen met o.a. Time Moves Fast vinden op zijn aanstaande debuutalbum. Hebben we zin in!
Wat we horen in Fossilizing van het Israelische AllTooHuman? Om te beginnen een deuntje dat zo van The Doors had kunnen zijn. Overstuurde gitaren. Een beetje blues. Energie. Reden genoeg om je het liedje niet te onthouden.
AllTooHuman is trouwens het project van Ron Shetrit: a young Israeli singer-songwriter, that writes observational texts about himself and his surroundings, and explores “all too human” feelings – such as love, intimacy, loss and friendship.
En luister ook even naar debuutplaat Prayers in the Night. Iets meer singer-songwriter, maar zeker niet minder tof :)
Conceptuele muziek van gemaskerde artiesten … Dan is het opletten geblazen, weten wij hier op de redactie. Want juist dan neemt de kans op gimmicks en misplaatste bombast toe. Juist dan ligt gewichtigdoenerij op de loer. Maar Jadu Heart (uit Bristol) houdt het opmerkelijk lo-fi en DIY. En dat maakt een nummer als Another Life niet alleen steengoed, maar ook charmant. Net als onderstaande anekdote.
‘Our manager said that we needed to make a music video, but we only had a budget of £50.’
‘No it was £1000, but we hadn’t been on holiday in ages, so we spent the budget on that.’
‘No, it was a £50 budget. Well OK then, but my story is cooler.’
Jadu Heart treedt 29 februari op in de Melkweg.
‘Dear Erwan. It’s a pity the video clip got postponed again, but real music lovers can do without.’ En dus gooide Somehow (Erwan Pépiot) zijn nieuwe single openbaar op Soundcloud, voor ons, voor jou, voor de wereld en daar zijn we heel blij mee. Want There’s a Riot Coming klinkt verdraait goed. Net als de rest van het album Low Tide dat eind vorig jaar verscheen. Net als eerder werk dat in 2017 verscheen.
En net als toen denken we ook nu weer aan de stem van Ian Curtis, de bas van Peter Hook, de dualiteit van The Cure, de diversiteit van Belle & Sebastian en Morrissey in het algemeen. Maar toch is het meer dan toen écht Somehow. Zijn teksten waren dat altijd al; soms surrealistisch, veelal romantisch en bijkans een beetje somber.
No I can’t tell for sure
If there’s a riot coming along
I wish I could tell, tell, tell
I could tell you now
What’s wrong and what’s going on
Verandering en revolutie; daar gaat het op Low Tide over. Alle nuance lijkt zich tegenwoordig terug te trekken. Niemand weet wat er komt. Ook Somehow niet. Maar hij zingt er prachtig over.