Gobsmag Posts

George Glew is 24. Opgegroeid in South Wales op een dieet van folk, blues en soul. George vertrok naar Bristol en liet zich daar inspireren door een verscheidenheid aan helden. Van Bon Iver tot John Mayer en Jimi Hendrix. Op allereerste single ‘Bury Me’ horen we Jimi Hendrix niet echt. Althans, geen gierende gitaren. Wat we wel horen is een dijk van een stem. Een oprecht liedje en een toekomst die alleen maar mooi kan zijn.

En het mooie aan nieuwe artiesten is dat er nog niet zoveel over te vinden is online. Alleen maar prima, des te eerder zet je Bury Me aan. Dat doen wij ook nog een keer. En nog een keer.


Nieuwe muziek

Lawrence lijkt op die ene jongen die elke pauze -verzonken, maar ook verbeten als een gekwelde romanticus- songteksten zat te krabbelen in een schriftje in de kelder van een middelbare school in de Achterhoek. Maar dan echt hè, ook qua uiterlijk. Misschien was het hem wel. Hoe dan ook, Lawrence lééft ervoor. Net als die jongen in de kelder, waarover iedereen eerbiedig fluisterde ‘Hij heeft een band!’ en die niet eens doorhad dat door hem de leukste meisjes onbereikbaar bleven voor simpele zielen als wij.

Met Raw Flowers timmeren Lawrence en gitarist Paul alweer een jaar of 5 aan een lange weg. Met vallen en opstaan. Je weet wel, een bandje oprichten en dan vooral doorzetten. Ilja kwam erbij. Raymond kwam erbij. En nu is daar bijna het tweede album, dat zal verschijnen op het sympathieke Kroese Records; No Time Like the Present. Dat album gaat over nu. Over ‘pluk de dag’. En Cosmic Fugazi is de heerlijke, classic rockachtige single van die langspeler. De graadmeter.

Want Cosmic Fugazi veranderde alles; het album stond al voor de helft op plaat, maar miste snelheid. En de juiste vorm van gejaagdheid (Subterranean Homesick Blues-gejaagdheid) vonden ze in dit nummer. Dáág oude opnames. Hallo nieuw, spannend werk. Of zoals ze zelf zeggen; het swingt, het zweeft, het vloeit en schuurt.

Het is raw.


Nieuwe muziek

Nev Cottee is zeker geen onbekende de scene van Manchester. Daar, in z’n hometown, speelde hij in diverse bands, waaronder Proud Mary, wiens eerste plaat op het label van Noel Gallagher verscheen. Inmiddels is Nev al een paar jaar solo, en een maandje geleden verscheen z’n tweede plaat: Broken Flowers.

Qua orkestratie doet het denken aan Bill Fay en qua stemgeluid (en manier van zingen) aan stadsgenoten The Slow Show. Op liedje ‘Open Eyes’ geeft de steel guitar het vervolgens ook nog een klein Americana sfeertje mee. Of zoals-ie het zelf omschrijft: “A deeply cinematic, string-soaked album rich in atmosphere and brooding ambience.”

Duidelijk: prachtplaat


Nieuwe muziek

Goed nieuws: de Zweedse band Shout Out Louds komt in september met een nieuwe plaat: Ease My Mind. Het is de opvolger van de drie jaar geleden verschenen langspeler Optica. Eerste single Jumbo Jet heeft alles in zich om een Shout Out Louds classic te worden.

Snel nog even een Shout Out Louds opfriscursus? De band is opgericht in 2001 en met het twee jaar later verschenen debuutalbum Howl Howl Gaff Gaff werd meteen al opgemerkt buiten de landsgrenzen met releases in Engeland, Canada en Amerika. Naar ons land waaide het heerlijke geluid van de band helaas nooit echt goed over, ook niet met die drie volgende albums.

Gaat dat met Ease My Mind wel gebeuren? Geen idee. Aan liedje Jumbo Jet zou het niet moeten liggen. Fris, mooie melodie, fijn verhaaltje (hoofdpersoon moet z’n vliegangst overwinnen omdat z’n liefje ver weg woont) en een lieve tweede stem.


Nieuwe muziek

Joseph J. Jones stuurde ons twee versies van zijn single Gospel Truth. De officiële en de live-versie. We begonnen met de live-versie en man, we werden overdonderd. Met name door zijn diepe stem, maar de hele setting voelde eigenlijk goed (kijk zelf maar even hieronder). We gaan eerlijk met je zijn, de ‘echte’ versie kun je wat ons betreft overslaan. Die vinden we iets te smooth. Maar live, man o man. Sam Smith versus Hozier.

Superveel meer vinden we nog niet over hem. Behalve dat hij behoort tot de stal van Communion. Je weet wel, van Bear’s Den, Ben Howard en Michael Kiwanuka. We hebben dus zomaar het vermoeden dat we nog wel eens wat meer gaan horen van Joseph J. Jones.

Nieuwe muziek

Elliot Taylor is een man zoals er niet veel zijn. Dat hoor je wanneer je nummer Holy or the Broken aangooit. Maar ook wanneer we je vertellen dat hij ooit werd uitgeroepen tot “best unsigned live act in the UK”. Daarnaast schijnen ze bij de BBC ook fan te zijn. Apart eigenlijk van onze chauvinisten, want Elliot woont alweer een tijdje in Boston.

Holy or the Broken is trouwens het eerste liedje in Spotify. Ook Youtube biedt niet super veel uitkomst. Maar wat ons betreft gaan we nog veel van deze man horen. Liefhebbers van Hozier, Daniel Docherty en James Bay staan op de banken, vermoeden wij.

Sluiten we af met een fijne quote: “Elliot Taylor sounds like the two dollar hooker you fall in love with: unrefined, soulful and genuine”. Hatsa.


 

Nieuwe muziek

O, zeker. De stukjestikkers van Gobsmag zijn héél politiek geëngageerd. Maar dan wel in hun vrije tijd, op zijn tijd. Zo af en toe. Dus dat Matchstick Man over een politicus gaat (je kent hem wel) die zijn rol in deze poppenkast (de wereld dus) met overgave speelt en waar niemand over uitgesproken raakt (de media, mensen, de media), is ze niet ontgaan. En daar blijft het dan ook bij. Want die stukjestikkers houden in de eerste plaats van muziek. En decker. heeft met Matchstick Man – meer nog dan een protestsong – een verdraaid fijne old school rocker gemaakt.

‘I’ve invested everything I have into the music,’ zegt Brandon Decker (uit Sedona, Arizona). Toen keek hij eens naar zijn bankrekening en vond hij de titel voor zijn nieuwe album, waar voornamelijk songs op staan die verschenen op zijn zes eerdere platen. Maar Matchstick Man is nieuw. En urgent, zo horen we. En alle politiek daargelaten; het is natuurlijk óók gewoon een verschroeiend bericht over de onrustige tijden waarin we leven. Dat doe je natuurlijk het beste met een beetje folk, een beetje psychedelica en wat rock. Far out!


Nieuwe muziek

Tellef Raabe is 25 jaar en komt uit Noorwegen. En minstens zo belangrijk: hij is muzikant. Met topliedje ‘Next To You’ is hij vol op onze #newmusic radar verschenen.

Raabe is geen domme jongen. Op z’n zeventiende vertrok hij naar Wales om te studeren aan het UWC Atlantic College. Zijn resultaten sprongen daar zo in het oog, dat de universiteit van Cambridge al snel op de stoep stond. Hij weigerde. En vertrok uiteindelijk naar het epicentrum van de Noorwegense indie: Bergen. Niet alleen om verder te studeren, maar ook om muziek te maken. Diverse EP’tje bracht hij uit (check bijvoorbeeld prachtig liedje Bedroom Lights) en in 2016 een langspeler: idiographic.

‘Next To You’ is de nieuwste worp. Catchy, upbeat en goudeerlijk. Ze slaapt, haar hoofd op jouw borst. Je voelt haar ademen en je begint te denken. Eigenlijk was je even helemaal niet op zoek naar iemand, het ging allemaal juist wel lekker zo in je eentje. Maar nu, met haar naast je, is het ineens glashelder: “I wasn’t unhappy, but I’m happier with you.”


Nieuwe muziek