Blazers in liedjes zijn altijd fijn. Gelukkig maar dat Two Hearts Racing van Kit Kazar er redelijk vol mee zit. Kit Kazar is het nieuwe project van de frontman van Beach Tiger. In 2 minuut 30 zet hij een retro vibe neer die ons doet denken aan Leon Bridges, Sam Cooke en Nathaniel Rateliff. Juist, extreem catchy!
Voorlopig is dit zijn eerste en enige liedje. Maar er zullen er vast meer volgen. Mocht dat het geval zijn, dan hoor je van ons!
Christof van der Ven, dat klinkt Nederlands. En dat klopt ook. Oorspronkelijk uit Brabant, maar al jaren woonachtig in Londen. Niet in de laatste plaats vanwege de muziek. Zo is Christof momenteel sessiemuzikant bij Gobsmag-favo’s Bear’s Den en toerde hij met The Staves en The Boxer Rebellion. Volgende maand is hij zelfs support van Bon Iver in Londen. Maar daarvoor zijn we hier niet bijeen vandaag. Dat is namelijk voor liedje Empty Handed. Yes, we horen Bear’s Den, maar nog net iets meer Jackson Browne. En dat is helemaal te gek.
Debuutplaat Empty Handed verschijnt op 13 april. Dat wil zeggen, naast 2 EP’s (Montreal en Love’s Glory). En hoe cliché het ook moge klinken, op basis van de titeltrack kunnen we gerust zeggen dat we daar zin in hebben.
Sad Boys Club. Daar scharen we onszelf weleens toe. Van tijd tot tijd gaat er namelijk niets boven een tranentrekker. De verwachtingen bij liedje 15-01 van Sad Boys Club waren dan ook hoog gespannen. Echter, geen tranentrekker, maar eerder een vrij aanstekelijk indie-liedje. We horen een leuke mix tussen The Cure, The 1975, The Maccabees en zelfs wat The War On Drugs.
15/01 gaat over een bladzijde in het dagboek van frontman Jacob Wheldon. Daarover zegt Jacob:
I started writing diary entries following a crisis of confidence a couple of years ago, in the hope of better understanding myself. 15/01 was the start of that process of trying to take some more responsibility. It’s unfinished business but the track serves as a bookmark. Bloody long book.
Maar heel veel meer vinden we niet over deze mannen. Behalve tevens aanstekelijk liedje Winter’s Tail. Wachten op een plaat of EP dan maar.
Damned if you Do, van The Boy Jones is een liedje over dingen die je vader je vroeger niet vertelde. It’s hard to be happy, it’s hard to face change. En zo kunnen we nog een tijdje doorgaan. Levenslessen, maar ook gewoon een erg mooi liedje. Met vocals die in de hoek van Langhorne Slim en The Tallest Man zitten.
The Boy Jones will possibly make you cry, quit your job, and reconsider the meaning of life, all within an acoustic concert setting. En zo is het!
Soms hoeven dingen niet ingewikkeld te zijn om mooi te zijn. Een prima voorbeeld daarvan is liedje It’s Raining Inside, van New Yorkers The Racer. Gebaseerd op 2 piano-akkoorden is het verre van complex, maar man, we blijven het maar draaien. Misschien vanwege de early Coldplay-vibe, de symfonische sound of de invloeden van Radiohead en My Morning Jacket. Of misschien wel het feit dat The Racer alles helemaal zelf doet. Geen label, in ieder geval. En dat leidde toch al tot drie albums, SXSW en verschillende syncs in tv-shows.
Vast niet, om alvast antwoord te geven op de vraag. Wat dan wel? Bovenal in Djakarta een spannende indie-act uit Frankrijk. Juist, dat zien we niet supervaak. Toegegeven, de roots liggen ook voor een deel in Australie, maar toch. Hoe het klinkt? Ogen dicht en laat je meeslepen. Door Paranoid bijvoorbeeld. Invloeden van Alt-J, Radiohead en Grizzly Bear zijn niet alleen aanwezig in de bio, ook in het liedje (dat overigens staat op Djakarta EP).
Je herkent het vast wel. Sommige liedjes grijpen je sneller dan anderen. Een groeiplaat, zo noemt Harm het weleens. Mines Falls valt met liedje In The Rain echter in de categorie liedjes die ons meteen beet heeft. Piano, klein beetje electronics en vooral die stem. Man o man. Doet ons een beetje denken aan RHODES.
Mines Falls bestaat uit broertjes Carson en Erik Lund. Ze opereren vanuit LA en de FB teller staat op 81 likes. Juist, je bent er op tijd bij! Wij voorspellen zomaar dat deze teller in 2018 nog wat gaat oplopen. Een album is er overigens nog niet, maar naast liedje In The RainMy New House vindt Spotify ook . Minstens net zo mooi, als je het ons vraagt.
Bedroom pop, zo noemt Jacob Faurholt zijn nieuwste liedje The Stars Hang Low. Nu zijn we niet helemaal bekend met dit genre, maar wat ons betreft doet dat de pracht van het liedje toch wat tekort. We horen een Lou Reed-achtige 3 minuut 10. Lo-fi, Sparklehorse. Of gewoon Jacob Faurholt natuurlijk. Eigenlijk is het jammer dat hij al een tijdje meedraait, anders hadden we hem graag op de aanstaande editie van ESNS gezien.
De track staat op A Lake of Distortion, de 10 nummers tellende plaat die eind 2017 nog even verscheen. Leuk weetje, het album bereikte maar liefst nummer 2 in de Deense vinyl charts. Yes, Jacob Faurholt is een Deen en yes, wij houden van vinyl.
