Categorie: <span>Nieuwe muziek</span>

Het wordt in de stukje geografisch wat ingewikkeld, alvast sorry daarvoor. Of The Valley (Brian DellaValle) komt uit Canada en bracht onlangs liedje Italy uit op het Duitse label Backseat. Ben je er nog? Wat je in ieder geval moet onthouden is dat we een soort The National / Bon Iver / Patrick Watson vibe krijgen bij Italy. Over het liedje vertelt hij:

“Italy is a voyeuristic slice into a moment between two people. Beauty in such situations can certainly be found between those two, but also between the lines. When something important comes apart, it takes courage and time to find if you can build it back again.”

Nieuwe muziek

Singer-songwriter Des Rocs (Danny Rocco) heeft ambities: “Reigning rock music.” En afgaande op single Use to the Darkness maakt hij een prima kans. Gloomy. Donker. Het heeft ook wel iets van Hozier (qua opbouw). Danny werkte vroeger trouwens bij het legendarische label Epic. Dan sta je sowieso al met 1-0 voor bij ons.

Oh, en heb je Use to the Darkness gehoord? Schakel dan even door naar het Black Keys-achtige HVY MTL DRMR. We hebben het gevoel dat Des Rocs er wel gaat komen en zijn stiekem best benieuwd hoe het live allemaal zal klinken. En naar de plaat natuurlijk, maar daar weten we helaas nog niets van.

Nieuwe muziek

Timothy John Stafford maakt wat mee. Zo spendeerde hij tijd in Lancaster State Prison (niet als gevangene!) met mannen die levenslang (zonder kans op vervroegde vrijlating) uitzaten. Dat lijkt ons heftig. Het goede nieuws is dat Timothy de belevenissen als inspiratie voor zijn EP Letters From Lancaster Prison gebruikte. Daarop vinden we o.a.  The Longest Line. Elk lied is geïnspireerd op een specifieke inmate die hij leerde kennen.

Nieuwe muziek

Erik Mutzke is een man van weinig woorden. Liedje Friends Again ging gepaard met de woorden: “Songwriter from LA. First Single. Warm folk tune, rich lyrics, lush harmonies, organic production.”

Maar soms is dat helemaal prima. Wanneer het een prachtig liedje is bijvoorbeeld. En laat er geen twijfel over bestaan, dat is Friends Again. Denk aan Vikesh Kapoor en Gregory Alan Isakov.

Nieuwe muziek

Als je heel goed keek zag je het bloed van vermoorde kalverliefdes op de vloer van de gang tussen tekenlokaal en aula. Provinciale verliefdheid op een middelbare school, zo rond 1994. Een slagveld was het. Een slachthuis. Bleef je bij haar? Of was er iemand leuker? Gemakzucht en besluiteloosheid. Ach we deden maar wat. Active Bird Community brengt die jaren terug met het Spend The Night. En dat klinkt net zo nerveus als jij toen was, daar in die gang tussen tekenlokaal en aula. Je schoenzolen plakten aan de plavuizen.

What was always ending

Dertien jaar bestaat Active Bird Community al. Maar dat zou je misschien niet zeggen als je dit fijne nummer hoort. Het klinkt namelijk als een pareltje op een debuutalbum. Het klinkt als een ‘In The Garage’ op een ‘Blue Album’. Kennelijk heeft de band uit Brooklyn na al die jaren die middelbare school (daar waar de band ontstond) niet echt achter zich gelaten. Zoals het misschien ook wel een beetje hoort bij adepten van ‘sprightly slacker vibes’ die aan indierock uit de jaren ’90 doen denken.

Tom (D’Agustino) zingt over twijfel zonder bang te zijn en zonder schijnheiligheid. In Spend The Night specifiek over of het beter is ’to stay in a place that isn’t working anymore for the sake of the relationship, or is it okay to move on?’. Maar eigenlijk doet het antwoord er niet meer toe. Het is al zo lang geleden. Maar de lef waarmee Tom het brengt, met vaste stem en zelfverzekerde riffs; dat had ons toen wellicht een beetje kunnen helpen.

Nieuwe muziek

[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=f-nra8ksZWs[/embedyt]
Coney Island Getaway is nog zo’n pareltje van rijzende soul-pop-ster Joel Sarakula. Wat minder Curtis Mayfield en Bobby Womack en iets meer Jamiroquai. Houden wij van. En let op: op 13 juni dus live te horen in Melkweg!

Nieuwe muziek

Riley Catherall begint net. En dat bedoelen we in de absoluut beste zin van het woord. Liedje Watered Down Man is namelijk zijn eerste release (volgens Spotify). Ooit. En tevens opmaat naar een debuutplaat, maar daar moeten we volgens Riley nog een paar maanden op wachten.

Hoe het/hij klinkt? We horen met name veel Jason Isbell. En daar houden we van! Het liedje zelf gaat trouwens over “diving into the whiskey-stained life of regret”. Kunnen we ook wel waarderen. Dus: hier is Riley Catherall.

Nieuwe muziek

Dreampop lijkt een erg toepasselijk genre for liedje Just Like A Dream. Maar luister zelf eens. Ja toch? Goed, het liedje is eigendom van Bellman. Bellman komt uit Noorwegen en wat wij helemaal tof vonden om te lezen is dat hij onlangs nog een sync scoorde in een docu over een van onze helden, Paul  Gascoigne. Of Gazza er ook naar zou luisteren weten we niet, maar wij vinden het in ieder geval wonderschoon. Dus sluit je ogen en knal Bellman aan. Begin bij dit liedje en dan, in afwachting op een nieuwe plaat, door met Morphology (2017). Trust us, je vind het prachtig.

Nieuwe muziek