Gobsmag Posts

Na de eerste drie luisterbeurten van de heerlijk zompige en pompende track Brothers (die gitaarsolo!) lichte verbazing bij ondergetekende: deze southern rock van Copperhead County komt niet uit Amerika, maar gewoon uit Nederland. Het is de titeltrack van hun eind 2020 verschenen debuutalbum en een liedje om -inkomend cliché- het gaspedaal stevig bij in te trappen.

We horen genoeg referenties om enthousiast over te worden: Lynyrd Skynyrd, The Black Crowes, Drive-By Truckers, Blackberry Smoke en zelfs een beetje The Hold Steady. Copperhead Country heeft dan ook alle goede ingrediënten in huis: de warme stem met randje van Corvin Silvester, het scheurende gitaarspel van Robert van Voorden, de strakke ritmesectie met Alex Stolwijk (drums) en Marja Boender (bas), de aanzwellende orgelpartijen van Jordy Duitscher en to top it off, vrouwelijke achtergrondvocalen voor een nog dikkere mix.

Nieuwe muziek

Als Winning van The Sound wordt gedraaid op KINK, denkt hij weer terug aan het moment dat hij de band voor het eerst hoort. Op een herfstachtige avond in 1982 neemt hij de uitzending van het concert op, dat ze eerder dat jaar in Arnhem hebben gegeven. Het is in de periode dat zijn cassetterecorder overuren maakt. Dankzij nummers als Missiles, Sense Of Purpose en Contact The Fact is hij meteen verkocht. Niet lang erna worden zowel de albums Jeopardy (1980) als From The Lions Mouth (1981) aangeschaft.

De afgelopen twee decennia worden gekenmerkt door een revival van de New Wave. Luister maar eens naar bands als Savages, Interpol en Whispering Sons. In recensies wordt deze nieuwe lichting vaak vergeleken met Joy Division, The Comsat Angels en The Cure. The Sound wordt bijna nooit genoemd. En dat terwijl deze Engelse band een typisch product is van de Post-Punk uit de jaren tachtig. Ze zijn in die periode wereldberoemd in Nederland, wat ertoe leidt dat ze aan mogen treden op het vermaarde No Nukes Festival.

In thuisland Engeland worden ze alleen maar argwanend bekeken. The Sound is de zoveelste hype, die qua gitaarwerk ook nog eens veel te veel op U2 lijkt. Een vergelijking die helemaal mank gaat.

In 1999 maakt zanger zanger Adrian Borland een eind aan zijn leven. Pas daarna krijgt de band de erkenning die ze verdient. Het oude materiaal wordt eindelijk op CD uitgebracht en de critici vragen zich massaal af hoe het toch komt dat ze The Sound zo over het hoofd hebben kunnen zien.

From The Lions Mouth is hun sleutelalbum. De muziek bevat een soort van gecontroleerde somberheid, die goed aansluit bij de tijdsgeest van dat moment. Een klassieker, die het verdient om aan de vergetelheid ontrukt te worden.

I was gonna drown
Then I started swimming
I was going down
Then I started winning
Winning!

Uit de vergetelheid

Get out while you still can, pleit Lorenzo Gillis Cook van Petite League (New York). Niet alleen nu tijdens een claustrofobische lockdown, maar altijd als je je gevangen voelt in een omgeving, ‘taking turns swapping cigarettes‘.

Moon Dogs (te vinden op het in december verschenen album Joyride) is een song voor dat stadium waarin je moet besluiten tot actie over te gaan. Of juist niet. Maar ’this life doesn’t want you ever coming back again’ en dat weet je zelf ook wel.

Nieuwe muziek

BREGN is een mysterie. Althans, we weten dat het een band/muzikant uit Denemarken is. En dat hij met liedje RAW een kneiter van een single heeft uitgebracht, zeker voor liefhebbers van Sufjan Stevens en Bon Iver. Valt dit dan in de categorie niet teveel over praten, maar gewoon luisteren? Het lijkt er wel op. Dat gaan we dus maar doen, en we raden je aan hetzelfde te doen.

Nieuwe muziek

Vijf jaar geleden vierde David Bowie zijn laatste verjaardag. Vandaag zou hij 74 zijn geworden. Om dat te gedenken, is er een nieuwe single van hem gereleased op limited vinyl, met daarop twee covers.

De eerste is Mother. Een nummer van John Lennon. Oorspronkelijk afkomstig van het album Plastic Ono Band uit 1970. Bowie nam het in 1998 op met producer Tony Visconti voor een tribute album dat nooit verschenen is. Op Mother horen we Jordan Rudess van Dream Theater op piano. Deze met modernere technieken opgenomen versie, illustreert nog maar eens hoe jammer het is dat John Lennon in 1980 de mogelijkheid is ontnomen om zijn muzikale carrière een vervolg te geven. Wat had ik graag nog muziek van hem gehoord, opgenomen in het digitale tijdperk.

Het tweede nummer betreft Tryin’ To Get To Heaven van Bob Dylan’s Time Out Of Mind. Ook in 1998 opgenomen. Ten tijde van de sessies voor het LiveAndWell.com album. Deze plaat was toen alleen verkrijgbaar voor de leden van BowieNet en is daardoor nooit officieel gereleased. Eind vorig jaar werd overigens aangekondigd dat dit album alsnog op 15 januari zal worden uitgebracht.

Van beide opnames valt de cover van Bob Dylan bij mij het meest in de smaak. Omdat het het origineel overtreft, wat vooral te maken heeft met het in de loop der jaren aftakelen van Dylan’s stem. Tryin’ To Get To Heaven beluisteren met de vocalen van David Bowie is een verademing. Het gitaarwerk van Reeves Gabrels, die hem eerder vergezelde in Tin Machine, zorgt bovendien voor extra pit. Beide nummers zijn vandaag uitgebracht op vinyl en tevens te verkrijgen via de digitale kanalen.

Dit bericht verscheen eerder op de website Luistertips.

Nieuwe muziek

Een prima single in onze mailbox: Bird’s Eye View van nieuwe roots/indie band Elephant. Het Rotterdamse kwartet noemt het ‘een bitterzoet nummer over ouder worden en het accepteren van gestrande dromen’. Op het prachtige liedje worden ze vergezeld door pedal steel gitarist Stefan Wolfs (Judy Blank, Next of Kin). Mellow popmuziek met een excentriek randje, voor liefhebbers van o.a. Wilco, Andy Shauf en Big Thief.

De vandaag uitgekomen videoclip is een samenwerking met Conform Cox, (Cox Janssens), een zeer talentvolle Rotterdamse designer/illustrator. Ze werd in 2019 benoemd tot één van de drie stadstekenaars van Rotterdam en exposeerde in de Kunsthal. Ze heeft het thema van de song op een eigenzinnige manier vormgegeven.

Bird’s Eye View is de tweede single van Elephant. Een paar maanden geleden verscheen al Midnight in Manhattan, dat drie weken in de Verrukkelijke 15 van NPO Radio 2 stond en internationaal werd opgepikt door o.a. Amazing Radio (US/UK). In maart 2021 zal een titelloos debuut EP’tje verschijnen, die werd opgenomen met producer Pablo van de Poel (DeWolff) in de Electrosaurus Southern Sound Studio. Duidelijk dus: Elephant is een band om goed in de gaten te houden.

Nieuwe muziek

Jawel, je leest het goed: Americana uit Oostenrijk. Dat was voor ons ook een primeur. En daar zijn we gek op! Daarom laten we je erg graag kennis maken met Deadass Dobro, uit het prachtige Vorarlberg. En de vier mannen hebben zich een prima Americana-vibe aangemeten: western gitaren, pedal-steel en liedjes over liefde, dood en verre reizen. Dus ga even zitten voor Shameful Blake.

Nieuwe muziek

Op 12 februari 2021 verschijnt met Roses of Neurosis een nieuwe solo EP van de Noorse muzikant Sivert Høyem, ook bekend als frontman van de meeslepende band Madrugada. November vorig jaar verscheen al sterk voorproefje Run Away en vandaag is daar Devotional bijgekomen, een onderkoeld beginnend liedje dat steeds mooier open gaat (die trompet!). Zo’n liedje dat na elke luisterbeurt nog mooier wordt.

Het is vijf jaar geleden dat we voor het laatst samen in de studio waren, en de afgelopen maanden waren we natuurlijk meer geïsoleerd dan ooit tevoren,’ vertelt de man met de prachtig donkere stem over het opnameproces van de EP. ‘Het was geweldig om weer samen muziek te kunnen maken.’

Foto: Frode Fjerdingstad

Nieuwe muziek